ปดูเถอะว่าหยานหยานเป็นอะไร”หลิวจางรีบพูดขึ้นมา “ส่วนฉันจะดูที่นี่เอง”“อืม”ฉินเฉาผงกหัว แล้วลุกขึ้นเดินไปยังห้องโดยสารที่อยู่ด้านหลังการเดินบนเครื่องบินลำเล็กที่แสนหรูหราลำนี้ให้ทั่วนั้นใช้เวลาไม่นานนัก ฉินเฉาเดินกลับมายังห้องโดยสารด้านหลังอย่างรวดเร็วแต่หลังจากที่ไปถึง สิ่งที่เขาเห็นกลับทำให้เลือดในกายต้องร้อนฉ่าซ่างกวนหยานยังคงยืนอยู่ที่เดิม ชุดเครื่องแบบท่อนบนถูกถอดออก และสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ฉินเฉาได้ให้เธอเอาไว้แทนเสื้อเชิ้ตตัวนี้ดูหลวมไปนิดหน่อยเมื่ออยู่บนตัวเธอ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเห็นจุดนูนเล็ก ๆ สองจุดได้อย่างชัดเจนเชี่ย มันจะน่าดึงดูดอะไรขนาดนี้!และเมื่อไล่สายตามองไปอีกด้าน เขาก็เห็นเสื้อชั้นในสีม่วงที่แขวนเอาไว้ข้าง ๆ และยังมีคราบกาแฟเปรอะเปื้อนอยู่บนนั้นเช่นกันที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เองแต่ว่านั่นยังไม่ใช่สิ่งที่น่าดึงดูดที่สุดเพราะสิ่งที่น่าดึงดูดที่สุดก็คือสะโพกของซ่างกวนหยานที่เผยออกมาเล็กน้อย ในตอนนี้มือทั้งสองข้างของเธอกำลังดึงรั้งซิปบนกระโปรงอย่างต่อเนื่องท่าทางแบบนี้ ทำเอาฉินเฉาน้อยต้องผงาดขึ้นมาทันที“คะ คือว่าซิปมันติดน่ะ”ซ่างกวนหยานสะอื้นออกมา “ฉะ ฉันถอดมันออกมาไม่ได้….. นะนายช่วยฉันทีสิ”“ดะ ได้เลย…..”โชคดีที่ฉินเฉาเคยเห็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่บนโลกใบนี้มามากมาย เขาจึงคืนสติกลับมาได้อย่างรวดเร็วไม่อย่างนั้น ถ้าหากเขาทำท่าทางเหมือนหมูพ่อพันธุ์ เขาจะต้องถูกซ่างกวนหยานมอง
