ี่น้องของเขาได้ไปยั่วยุคนที่ไม่ควรจะยั่วยุเข้าแล้วจริง ๆ“แกก็ตายตามกันไปซะ”ฉินเฉากล่าวออกมา ก่อนที่จะกำมือกร๊อบ! จู่ ๆ ศีรษะของภูตผีหมัดก็เอียงไปทางด้านข้างอย่างผิดปกติศีรษะของเขาหัน 180 องศา และหันหน้าไปมองเฉินเค่อเฉียง พี่ใหญ่ของเขา“น้องสอง…..”ภูตผีหมัดถูกฆ่าตายไปอีกคนแล้วเฉินเค่อเฉียงรู้สึกว่าตัวเองนั้นโง่งมขึ้นมาพวกเขาทั้งห้าคนได้ไปยั่วยุชายที่น่าสะพรึงกลัวเข้าเสียแล้วห้าภูตผีแห่งกว่างตงที่มีชื่อเสียงเลื่องลือกลับต้องมาตายไปทีละคน…..เฉินเค่อเฉียงเหม่อลอยอย่างกับคนโง่ เขารู้สึกราวกับว่ากำลังฝันไปทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ…..ทำไม…..“ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?”เมื่อเห็นท่าทีสิ้นหวังของเฉินเค่อเฉียง ฉินเฉาที่ยืนอยู่ที่นั่นก็กล่าวออกมาอย่างเย็นชา “เหตุผลมันง่ายนิดเดียว”“หะ เหตุผลอะไร? ทำไมห้าภูตผีแห่งกว่างตงถึงได้น่าอนาถมากขนาดนี้…..”“เพราะพวกแกไปยั่วโมโหศัตรูที่ไม่ควรจะไปยั่วโมโหยังไงล่ะ”ฉินเฉาตอบกลับไปเบา ๆ “ตอนนี้ห้าภูตผีแห่งกว่างตงได้กลายเป็นผีไปจริง ๆ แล้ว นี่ถือว่าฉันช่วยพวกแกเลยนะ”“เดรัจฉาน! แกมันเป็นสัตว์เดรัจฉานชัด ๆ!”เฉินเค่อเฉียงนั้นบ้าคลั่งไปแล้ว เขาหยิบปืนพกสองกระบอกขึ้นมาจากเอว แล้วเหนี่ยวไกเข้าใส่ฉินเฉาทันทีฉินเฉาไม่หลบไปไหน เขายังคงยืนนิ่ง ปล่อยให้ลูกกระสุนปืนของอีกฝ่ายพุ่งเข้ากระทบใส่ร่างกายของตัวเองอย่างต่อเนื่องประกายไฟสีทองแดงระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ราวกับว่าลูกกระสุ
