นปืนชนเข้ากับแผ่นเหล็ก มันทำอะไรฉินเฉาไม่ได้เลยแม้แต่น้อยแววตาที่เฉินเค่อเฉียงจ้องมองฉินเฉานั้น ราวกับว่าเขากำลังมองปีศาจ“ฉันเป็นสัตว์เดรัจฉานงั้นเหรอ?”ฉินเฉาจ้องมองเฉินเค่อเฉียงที่ยิงปืน แล้วยืนนิ่งงันไปชั่วขณะ เขาก็ได้กล่าวออกมา“แต่ในความคิดของฉัน แกที่ไม่สนใจชีวิตของคนอื่น มองว่าชีวิตของคนอื่นเป็นต้นไม้ใบหญ้า และเอาแต่ทำตามความต้องการของตัวเองอยู่อย่างเดียว คนแบบนี้ต่างหากที่เป็นสัตว์เดรัจฉานตัวจริง”ฉินเฉากล่าวออกมา แล้วเดินเข้าไปหาเฉินเค่อเฉียงอย่างช้า ๆฝ่ายเฉินเค่อเฉียงนั้นได้สติขึ้นมาเช่นเดียวกัน เขาค่อย ๆ เปลี่ยนกระสุนปืน แล้วเหนี่ยวไก่เข้าใส่ฉินเฉาต่อไปอย่างสิ้นหวังเขาอยากจะฆ่าฉินเฉาให้ตายไม่อย่างนั้นเขาจะต้องแน่ฉินเฉาที่กำลังเผชิญหน้ากับลูกกระสุนปืน ได้ก้าวเดินต่อไป แล้วกล่าวว่า“มีแค่แกเท่านั้นหรือไงที่เห็นว่าชีวิตของน้องชายแกมีค่า? คนที่ถูกแกฆ่าตาย เขาไม่มีพี่น้อง ไม่มีพ่อแม่เลยงั้นเหรอ? เฉินเค่อเฉียง ที่แกมาอยู่ในจุดนี้ได้ มันไม่ใช่แค่เพราะว่าแกมายั่วโมโหฉันหรอกนะ มันเป็นเพราะสวรรค์กำลังลงโทษแกอยู่มากกว่า”“ฉันเป็นคนกำหนดชีวิตของตัวเอง ไม่ใช่สวรรค์เป็นคนกำหนด!”เฉินเค่อเฉียงหยิบปืน RPG จากด้านข้างมาวางเอาไว้บนไหล่ แล้วตะโกนใส่หน้าฉินเฉาอย่างดุดัน“ไอ้ปีศาจ ลงนรกไปซะ!”หลังจากที่พูดจบ จรวดที่มาพร้อมกับหางเพลิงสีแดงฉานก็ได้พุ่งทะยานเข้าใส่ฉินเฉาทันทีฉินเฉาไม่หลบเลี่ยงไปไหน นั่
