ทรงพลังมากกว่านั้น ในตอนนี้เขายังฝึกฝนมันไม่ได้และดัชนีวัฏสงสารนี้ก็ยังไม่สมบูรณ์เขาสามารถใช้วิชานี้กับคนที่อ่อนแอเท่านั้น เมื่อใช้กับปรมาจารย์ที่แท้จริง มันกลับไม่ส่งผลอะไรมากนักแต่สำหรับเฉินเค่อเฉียงแล้ว มันเป็นอันตรายถึงชีวิตอย่างแน่นอนเฉินเค่อเฉียงนั้นพบว่าสภาพแวดล้อมรอบด้านได้เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันตอนนี้เขากำลังยืนอยู่หน้าหลุมดำขนาดใหญ่ ซึ่งมีเครื่องหมายหลายประเภทวางให้เห็นอย่างชัดเจนบนหลุมเดียรัจฉานภูมิ“นะ นี่มันอะไรกัน?”เฉินเค่อเฉียงมองดูหลุมดำตรงหน้า ที่ราวกับจะสามารถกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างได้ด้วยความสยดสยอง“นี่คือวัฏสงสารทั้ง 6 ในเมื่อแกเป็นสัตว์เดรัจฉาน แกก็จะต้องอยู่ในเดียรัจฉานภูมิยังไงล่ะ”สิ้นเสียงของฉินเฉา ยมทูตจากนรกหลายตนก็ก้าวเดินออกมาจากหลุมดำนั้นทันใดนั้นโซ่เส้นหนึ่ง ซึ่งมีตะขออยู่ที่ปลายโซ่ก็พุ่งผ่านหน้าอกของเฉินเค่อเฉียง ไปเกี่ยวเข้ากับกระดูกไหปลาร้าของเขาทันที“อ๊ากกก!”เฉินเค่อเฉียงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่เหล่ายมทูตกลับไม่คิดปราณี และลากเอาดวงวิญญาณของเขากลับเข้าไปในเดียรัจฉานภูมิ“ช่วยฉันด้วย! ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่อยากตาย!”เฉินเค่อเฉียงร้องคร˹าครวญออกมาอย่างน่าสงสาร“แกไม่อยากตาย แล้วคนที่แกฆ่า มีใครบ้างที่อยากตาย?”ฉินเฉาจ้องมองเฉินเค่อเฉียงที่ถูกลากตัวออกไป แล้วกล่าวด้วยความเย็นชา“ถ้าหากแกเกิดเป็นหมูในชาติหน้า อย่าลืมทำตัวเป็นหมูที่ดีล่ะ”จากนั้นเฉินเค่อเฉ
