“ฮ่าห์!”แต่หลิวจางได้ใช้โอกาสนี้ ยกขาขึ้นและกระแทกเข่าใส่จมูกของภูตผีหมัดอีกครั้งจมูกของภูตผีหมัดนั้นดูน่าสังเวชมาก เลือดกำเดาได้ไหลทะลักออกมา และดูงดงามราวกับน˺าพุขนาดย่อม ๆ“อึก…..”ภูตผีหมัดเอามือกุมจมูกของตัวเองไว้ หยดน˺าตาพลันไหลลงมาอย่างควบคุมไม่ได้นี่ไม่ใช่เพราะความเจ็บปวด หรือเพราะความคับแค้นใจ แต่มันเป็นเพราะปฏิกิริยาตามธรรมชาติที่ถูกกระตุ้นให้ร้องไห้ออกมา เมื่อถูกเตะเข้าที่จมูกแบบนี้“อ๊ากกก!”ภูตผีหมัดได้พุ่งตัวเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาทั้งสองข้างกลายเป็นสีแดงก˹าแต่หลิวจางยังคงครุ่นคิดว่ามีบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง ทำไมภูตผีหมัดถึงได้จงใจหยุดมือของตัวเองในช่วงเวลาสำคัญที่สุดไปเสียทุกครั้ง?“พอได้แล้ว!”เมื่อเห็นว่าภูตผีหมัดทำท่าจะพุ่งตัวเข้าไป เฉินเค่อเฉียงก็เอ่ยปากห้ามปรามเสียก่อน“ไม่ต้องสู้กันแล้ว ให้ผู้หญิงคนนี้อยู่บนเครื่องบินต่อไปซะ”“เชี่ย พี่สอง วันนี้พี่สองเป็นอะไรไป? ช่วยตัวเองมากเกินไปหรือไงถึงได้หมดแรงแบบนี้?”ภูตผีเพลิงบ่นออกมาอย่างอดไม่ได้ “ทำไมถึงเอาชนะผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่ได้กัน?”ภูตผีหมัดที่อารมณ์เสียเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อได้ยินภูตผีเพลิงพูดแบบนี้ เขาก็จ้องมองตาเขม็งทันทีทันทีที่รู้สึกได้ถึงความโกรธเคืองของอีกฝ่าย ภูตผีเพลิงก็พลันตัวสั่น และกลับไปนั่งที่ โดยที่ไม่พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่เพียงคำเดียวเขาไม่สามารถไปยั่วยุภูตผีหมัดได้เลย ผู้ชายคนนี้เชี่ยวชาญในการใช้หมัดมวย
