อีกทั้งยังกล้าต่อยตีกับพวกเดียวกันอีกด้วยหากไปทำให้อีกฝ่ายโกรธเข้าจริง ๆ แล้วมีอะไรเกิดขึ้นละก็ เขาก็คงจะหยุดอีกฝ่ายไม่ได้เขาไม่สามารถใช้ดินปืนบนเครื่องบินขนาดเล็กลำนี้ได้ เว้นเสียแต่ว่าอยากจะตายไปพร้อมกัน“อ๊ากกก!”ภูตผีหมัดนั้นอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก เขาปล่อยหมัดเข้าใส่หลังเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ ๆ ทันทีเก้าอี้หนาถูกกำปั้นของเขาเจาะเข้าไปจนเป็นรูสิ่งนี้แสดงให้เห็นเลยว่าหมัดของเขานั้นน่ากลัวขนาดไหนแม้แต่หลิวจางก็ยังรู้สึกหวาดกลัวไปด้วยโชคดีแค่ไหนแล้วที่ชายคนนี้ดูผิดปกติไป หมัดของเขาถึงได้เชื่องช้าแบบนั้นไม่อย่างนั้น เธอคงจะแย่แน่ ๆ“นั่งดี ๆ ล่ะ”ฉินเฉาพาหลิวจางมานั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ ตัว แล้วนำกุญแจมือมาใส่ลงบนมือทั้งสองข้างของเธอ“เธอคงจะเชื่อฟังพวกเรามากขึ้นแล้วสินะ?”ฉินเฉาที่นั่งข้าง ๆ หลิวจางหัวเราะออกมา “เป็นผู้หญิงก็ต้องเชื่อฟังบ้าง ถึงจะดูน่ารัก”“สักวันหนึ่ง ฉันจะเป็นคนจับนายให้ได้”ดวงตาคมปราบและดุดันของหลิวจางจับจ้องไปยังฉินเฉา พร้อมกับกล่าวออกมา“เอาสิ ฉันหวังว่าวันนั้นมันจะมาถึง”ฉินเฉาฝืนยิ้มออกมา ก่อนที่เขาจะหลับตาลง และรอคอยให้เครื่องบินไปถึงปลายทางหลิวจาง ซ่างกวนหยาน คราวนี้ฉันทำผิดต่อพวกเธอเข้าซะแล้วแต่ฉันจะไม่มีวันทำให้พวกเธอตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน ฉันขอสาบานห้าภูตผีแห่งกว่างตงกำลังนั่งอยู่บนเครื่องบิน หลังจากที่เวลาล่วงเลยผ่านไปประมาณสามชั่วโมง ภูตผีสุนัขก็ได้เปิดปากพูดออ