ัวเปิดประตูรถด้านหลัง“นายบ้าไปแล้วเหรอ!”ฉินเฉาผงะไปทันที พร้อมกับยื่นมือไปหยุดเอาไว้“เจ้าสี่ วันนี้แกเอาแต่ขัดแข้งขัดขาข้าอยู่ได้”ภูตผีเพลิงเอื้อมมือไปผลักฉินเฉา “ทำไมถึงได้ชอบยุ่งเรื่องของบิดานักวะ!”“เจ้าสาม ฉันไม่ได้บอกให้นายเก็บดินปืนเอาไว้หรอกเหรอ?”เฉินเค่อเฉียงจ้องมองภูตผีเพลิงอย่างไม่วางตา “อีกไม่นานพวกเราก็จะต้องทำการใหญ่กันแล้ว”“เข้าใจแล้ว”ภูตผีเพลิงเก็บปืน RPG ของตัวเองกลับไปด้วยความไม่พอใจเขาอุตส่าห์คาดหวังที่จะเห็นทางหลวงเส้นนี้กลายเป็นทะเลเพลิงฉินเฉาแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกถ้าหากยิงปืน RPG จริง ๆ เขาก็คงจะต้องแอบลงมือผลักขีปนาวุธให้ลอยออกไปทางอื่นแน่นอนคนพวกนี้เสียสติกันไปแล้ว“พี่ใหญ่คิดจะทำอะไรเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมา“ก็ไปปล้นเครื่องลำเล็ก ๆ สักลำ ให้พวกเราออกไปจากสถานที่เองซวยแบบนี้ยังไงล่ะ”เฉินเค่อเฉียงกล่าวออกมา “ตอนนี้ซู่หมิงเต้าก็ถูกกำจัดไปแล้ว พวกเราจะต้องไปชิงสามเหลี่ยมทองคำกลับมาให้ได้ก่อน รอให้พวกเราแย่งชิงอาณาเขตกลับมาได้ และเป็นพ่อค้ายาเสพติดรายใหญ่ จนกระทั่งสะสมขุมกำลังของพวกเราได้แล้ว ค่อยกลับมาแก้แค้นไอ้พวกสมาคมต้าฉินกันอีกที”ยังคิดที่จะแก้แค้นสมาคมต้าฉินกันอีกเหรอ?“แล้วหัวหน้าใหญ่บอกว่ายังไงบ้างล่ะ?”ฉินเฉาเอ่ยถามอีกครั้งถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่ามีหัวหน้าใหญ่ที่คอยอยู่เบื้องหลัง แต่เขาก็ไม่รู้ว่าหน้าตาของหัวหน้าใหญ่คนนี้เป็นยังไงในบรรดาห้าภูตผีแห่งกว่างตง คนท