ดือดดาลเป็นอย่างมาก เมื่อได้ยินข่าวว่า ทั้งกุนซือและแมมม่อนลูกชายของเขา ต่างก็ได้รับความพ่ายแพ้“มนุษย์มันไว้ใจไม่ได้จริง ๆ”เขาบีบบัลลังก์ที่อยู่ใต้ร่าง และขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเกลียดชัง“ข้าทนอยู่ในสถานที่เองซวยแห่งนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว!”ซาตานควบคุมอารมณ์ไม่อยู่“เบลเฟกอร์ มาหาข้าเดี๋ยวนี้!”ซาตานแผดเสียงคำรามของปีศาจออกมาทันทีในดินแดนนรก นอกจากกบฏแอสทารอธ ปีศาจที่ชาญฉลาดที่สุดก็คือเบลเฟกอร์“ฝ่าบาท เรียกหาข้าเหรอครับ?”ร่างของเบลเฟกอร์ก้าวเดินออกมาจากควันสีดำทมิฬอย่างช้า ๆด้วยนิสัยของราชาแห่งความเกียจคร้านในนรก แม้แต่การพูดคุยเขาก็ยังรู้สึกขี้เกียจเลยด้วยซ˺า“แผนการของมนุษย์ผู้นั้นล้มเหลวลงไปแล้ว”ซาตานเอ่ยออกมาด้วยความโมโห “ข้าไม่อยากทนรออีกต่อไปความอดทนของข้าได้สิ้นสุดลงแล้ว”ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือปีศาจ ต่างก็มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้รู้สึกหวาดกลัวมากจู่ ๆ ก็มีความหวังขึ้นมาในช่วงเวลาที่สิ้นหวังแต่เมื่อคว้าความหวังเอาไว้ในมือ มันก็ดันสูญสลายไป นั่นยิ่งทำให้รู้สึกหมดหวังมากกว่าเดิมหากไม่มีความหวังตั้งแต่ต้น มันก็ยังดีซะกว่าซาตานมีโอกาสครั้งแล้วครั้งเล่าที่จะออกไปจากสถานที่เองซวยแห่งนี้แต่แล้วมันก็สูญสลายและหลุดลอยไปจากเขาเสียทุกครั้ง“ฝ่าบาท ข้าเคยบอกท่านแล้วว่ามนุษย์นั้นไว้ใจไม่ได้”เบลเฟกอร์กล่าวออกมา“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาโอ้อวดสายตาอันกว้างไกลของเจ้า”น˺าเสียงของซาตานเต็มไปด้วยความขุ่นเค