หลังจากที่เขาใช้จิตมารผสานร่าง หากต้องการฆ่ากุนซือให้ตายไปภายในเวลาไม่กี่วินาที มันก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายราวกับปอกกล้วยเข้าปากน่าเสียดายก็แต่ว่า เขามีกระบี่หงจวินอยู่กับตัว การโจมตีใด ๆ ที่เกิดขึ้นมาจากวิชาคาถาจึงไม่สามารถเข้าใกล้เขาได้ในระยะหนึ่งเมตรแต่ร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจของฉินเฉาก็เช่นเดียวกัน“อยู่นิ่ง ๆ แล้วทำตามคำสั่งของข้าจะดีกว่า”กระบี่หงจวินของกุนซือยังคงจ่อที่ลำคอของโรซี่ เขากล่าวออกมาว่า “ไม่อย่างนั้นหัวสวย ๆ ของผู้หญิงคนนี้ได้แยกออกจากคอแน่”บัดซบ!ฉินเฉาอยากจะฆ่าคนเหลือเกินกุนซือมีปัญหาทำได้แค่เรื่องที่น่ารังเกียจแบบนี้เหรอ?แม่งเอ๊ย ทำไมสวรรค์ถึงไม่ส่งสายฟ้ามาผ่ามันให้ตายไปซะเลย?“อย่างแรก เจ้าจะต้องโยนกระบี่ที่อยู่ในมือของเจ้าทิ้งไปก่อน ข้าเห็นแล้วรู้สึกเกะกะสายตาเหลือเกิน”อุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับกุนซือ ก็คือกระบี่หยินหยางราชันย์มารฉินเฉาขมวดคิ้วทันที“ไม่อยากทำงั้นเหรอ?”กุนซือหัวเราะเยาะ แล้วกดกระบี่หงจวินลงบนคอของโรซี่เบา ๆทันใดนั้นเลือดสีแดงก็พลันไหลลงมา“บัดซบ!”ฉินเฉานึกอยากจะระเบิดอารมณ์ออกมา แต่เขาจำเป็นจะต้องโยนกระบี่หยินหยางราชันย์มารไปทางด้านหลังกระบี่เล่มดำปักลงไปบนพื้นดินในบริเวณนั้นทันทีเมื่อศิษย์คนหนึ่งของสำนักปีกเทวะเห็นดังนั้น ดวงตาทั้งสองข้างก็พลันเปล่งแสงแวววับเขารีบปรี่เข้ามาอย่างไม่รอช้า และทำท่าราวกับจะคว้ากระบี่ที่แสนมีค่าเล่มนั้นไปทุกคนพลันเบิก
