ที่แสนจะดุเดือดขึ้นร่างของมังกรขาว อ้าวหาน กำลังนอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้นดินส่วนเฟิงหลานนั้นพาศิษย์กลุ่มหนึ่งมาควบคุมเทพมารขั้นสูงสุดในขณะที่จ้องมองการโต้เถียงกันระหว่างกุนซือและฉินเฉา“แผนการของแกมันพังพินาศไปแล้ว”ฉินเฉาที่กำลังถือกระบี่หยินหยางราชันย์มาร กล่าวออกมา“แม่บ้านของฉันเพิ่งจะบอกฉันมาว่า ยอดฝีมือขั้นประกายแสงทั้งสองคนที่นรกส่งมา ตายไปหนึ่งตน ถูกจับได้อีกหนึ่งตน และแผนการชั่ว ๆของแกก็ล้มเหลวลงไปแล้วด้วย”“บัดซบ…..”กุนซือแอบกัดฟันกรอดเพื่อที่จะฆ่าฉินเฉา เขาถึงได้ร่วมมือกับนรกโดยไม่มีความลังเลใจแต่สุดท้ายมันก็ล้มเหลวไปทั้ง ๆ แบบนี้!ไม่เชื่อ! เขาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด!แม้แต่กระบี่หงจวินที่อยู่ในมือก็ยังใช้ไม่ได้ผลกับผู้ชายคนนี้งั้นเหรอ?มันทำได้ยังไง? ทำไมมันถึงหยุดยั้งเขาเอาไว้ได้ตลอดเลยล่ะ!เขาคิดว่าพอมีกระบี่หงจวินอยู่ในมือ ก็จะสามารถยืนอย่างมั่นคงบนโลกใบนี้ได้แต่กลับกลายเป็นว่า กระบี่หยินหยางราชันย์มารที่อยู่ในมือของมันสามารถต้านทานกระบี่หงจวินของเขาได้!“เจ้าสำนักเฟิง จะมัวแต่ดูเรื่องสนุกไปจนถึงเมื่อไหร่!”กุนซือแผดเสียงออกมาอย่างฉับพลัน “ข้าช่วยเจ้ากำจัดอ้าวหานให้แล้ว เจ้าก็ควรที่จะมาช่วยข้ากำจัดผู้ชายคนนี้เหมือนกัน อย่าลืมสิว่าฉินเฉาก็เป็นศัตรูของเจ้า!”ฉินเฉาสร้างความอับอายให้กับสำนักปีกเทวะ เรื่องนี้เฟิงหลานไม่มีทางลืม“ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอกกุนซือ ข้าพร้อมที่จะช่วยเจ้าแน่นอน”แน
