นมังกรสีขาวอีกตัวก็ส่งเสียงคำรามและพุ่งทะยานออกไป“บอกแล้วไงว่ามันไม่มีประโยชน์ เจ้านี่ช่างโง่เง่าจริง ๆ”เฟิงหลานส่ายหน้า ในขณะเดียวกันมารภูผาก็เหวี่ยงฝ่ามือ โจมตีใส่มังกรสีขาวอีกครั้งแต่มังกรสีขาวกลับเบี่ยงทิศทาง หมุนตัวกลางอากาศ และบินพุ่งไปยังตำแหน่งอื่นดวงตาของเฟิงหลานเบิกกว้างขึ้นในทันทีเพราะร่างของอ้าวหานที่กำลังยืนอยู่กลับกลายเป็นรูปปั้นน˺าแข็งไปเสียแล้วและทิศทางที่มังกรสีขาวพุ่งตรงเข้าไป มันก็คือเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์!“แย่แล้ว!”เทพมารยื่นแขนเข้าไปทันที แต่มันก็สายไปเสียแล้ว พวกเขาทำได้แค่เฝ้ามองมังกรสีขาวม้วนตัวและกลายร่างเป็นอ้าวหาน ก่อนที่จะฟาดฟันหอกสีเงินในมือเข้าใส่เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์เข้าอย่างจัง“เหมันต์สังหาร!”เพล้ง!เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์สีทองอร่ามได้กลายเป็นน˺าแข็งไปในทันทีเฟิงหลานหน้าซีดเผือดเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ จบสิ้นแล้ว…..“จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของเทพมารของเจ้าก็คือพลังป้องกันอันสมบูรณ์แบบ แต่กลับไม่มีพลังโจมตี อีกทั้งยังไม่มีวิชาโจมตีใด ๆ”อ้าวหานหลับมายืนอยู่บนพื้น เพื่อหลบกรงเล็บของเทพมาร “และสิ่งที่ข้าต้องการโจมตีก็ไม่ใช่เทพมารตนนี้ ขอเพียงแค่ข้าหลบเทพมารแล้วโจมตีเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์โดยตรงเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว”“บัดซบ!”เฟิงหลานนึกอยากจะอาละวาดออกมาเหลือเกินหากก่อนหน้านี้ผู้อาวุโสเหลียงเมิ่งเหยาไม่ได้ใช้จักรวาลขนาดเล็กไปอย่างมหาศาล และได้รับบาดเจ็บมา ในคราวนี้ผู้ชายคนนี้จะทำสำเร
