กำลังจะเป็นยังไงในไม่ช้าหิมะเหล่านั้นก็เริ่มแข็งตัวอ้าวหานได้ชี้หอกขึ้น และเล็งไปยังเทพมารขั้นสูงสุดตนนั้นในทันที“กรรร!”หิมะเหล่านั้นที่ควบแน่นกันอยู่บนอากาศ ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นเป็นร่างของมังกร ก่อนที่มันจะเปล่งเสียงคำรามออกมา และตวัดกรงเล็บพุ่งทะยานเข้าหาเทพมาร“ดูทรงพลังมากทีเดียว”เฟิงหลานแสดงความคิดเห็นขึ้นมา “แต่มันไม่ได้ผลหรอก ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีที่รุนแรงมากแค่ไหน มันก็ไร้ผลเมื่ออยู่ต่อหน้ามารภูผา”ในระหว่างที่พูดอยู่นั้น แขนขนาดยักษ์ของมารภูผาก็โจมตีเข้าใส่ร่างของมังกรสีขาวเข้าอย่างจัง มังกรยักษ์ถูกกระแทกไปด้านข้างทันทีตูม!เมื่อมังกรยักษ์กระเด็นไปกระแทกเข้ากับภูเขาที่อยู่ในระยะไกลภูเขาทั้งลูกก็พลันถูกแช่แข็ง แต่มันไม่ใช่แค่ภูเขาเพียงลูกเดียวเท่านั้นภูเขาทุกลูกที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงทั้งหมดก็กลายเป็นภูเขาน˺าแข็งไปด้วย ทำให้ที่นี่ดูเหมือนกับแอนตาร์กติกาฉินเฉารู้สึกว่าอ้าวหานนั้นยั้งมือเอาไว้ไม่อย่างนั้น หากยอดฝีมือขั้นเซียนฟ้าลงมืออย่างเต็มกำลังจริง ๆทั่วทั้งสำนักปีกเทวะอาจจะกลายเป็นดินแดนหิมะไปเลยก็ได้“โอ้ พลังของเจ้ามีแค่นี้เองเหรอ?”เฟิงหลานมีท่าทีประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด“มันยังไม่จบแค่นี้หรอก”ดวงตาของอ้าวหานส่องประกายแสงลุกโชนขึ้นมา “ถึงแม้ว่าเทพมารของเจ้าจะทรงพลัง แต่มันก็ยังมีจุดอ่อนอันยิ่งใหญ่”อ้าวหานกล่าวออกมา พร้อมกับเหวี่ยงหอกเล่มยาวของตนหิมะเริ่มก่อตัวกันอีกครั้ง จากนั้
