ะเป็นสมบัติชิ้นใด ข้าก็สามารถดูดซับพลังของพวกมัน และทำให้กลายเป็นหนึ่งเดียวกันกับวิญญาณกระบี่ได้”“งั้นขวานของผานกู่ล่ะ นายดูดซับมันได้หรือเปล่า?”“เอ่อ นี่มัน…..”ดูเหมือนว่าหลัวเนี่ยจะสำลักไปพักหนึ่ง“ฮ่า ๆ ๆ! ทำไม่ได้ล่ะสิ”“ที่จริงแล้วก็เป็นไปได้ เพียงแต่ว่าจะใช้เวลาย่อยสลายนานเกินไปน่ะสิ”คำพูดของหลัวเนี่ยช่างน่าตกตะลึง “ตอนที่เจ้าพบขวานของผานกู่ข้าเองก็อยากจะดูดซับเขาเข้าไปอยู่เหมือนกัน”“ทำไมล่ะ?”“เพราะว่าขวานของผานกู่มีเจ้าของอยู่เพียงแค่คนเดียว นั่นก็คือเทพผานกู่ ส่วนคนอื่น ๆ นอกจากเขาก็เป็นได้แค่ผู้หยิบยืมเท่านั้น ไม่สามารถแสดงพลังของมันออกไปได้ทั้งหมด มีอยู่เพียงแค่วิธีเดียว นั่นก็คือปรับแต่งขวานของผานกู่ซะ แต่ว่าใครจะมีพลังที่มากกว่าเทพผานกู่และปรับแต่งขวานของเขาได้ล่ะ?”“เรื่องนั้นมันก็จริง…..”“แต่โชคดีที่เจ้ายังมีข้า ข้าคือกระบี่ฟ้าที่สามารถโอบอุ้มทุกสิ่งทุกอย่างได้”“ถ้างั้นอันนี้ล่ะ นายดูดซับมันได้หรือเปล่า?”ฉินเฉาหยิบกาน˺ากลืนสวรรค์ออกมา“นะ นี่มัน…..”เมื่อหลัวเนี่ยเห็นกาน˺ากลืนสวรรค์ เขาก็พลันตกใจทันที “ข้าดูดซับมันไม่ได้หรอก”“ฮ่า ๆ ๆ ไม่ได้งั้นเหรอ? ฉันก็คิดว่านายจะดูดซับฟ้าดินเข้าไปได้จริง ๆ ซะอีก”“เปล่า ข้าดูดซับมันได้ แต่ว่าพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่อยู่ด้านในต่างหาก คือสิ่งที่ข้าดูดซับไม่ได้”หลัวเนี่ยเอ่ยออกไปตรง ๆ “ข้าสามารถดูดซับความสามารถของอาร์ติแฟคได้เพียงเท่านั้น แต่พลัง
