ละเฉินชิงที่อยู่อีกด้านก็งดงามจนน่าอัศจรรย์เช่นกันเมื่อทั้งสองคนมายืนเผชิญหน้ากันอยู่แบบนี้ มันเป็นเรื่องยากเหลือเกินที่จะเปรียบเทียบกันได้แต่ละคนมีความงดงามในแบบของตัวเองอย่างไม่มีใครด้อยไปกว่าใครผู้ฝึกตนมากมายต่างยืนนิ่งค้าง จ้องมองด้วยความตกตะลึงสาวงามสองคนนี้กำลังจะต่อสู้กันเหรอ?ภาพที่เห็นควรค่าแก่การรับชมอย่างแท้จริงแต่ทว่า ทำไมกระบี่เพลิงที่ลอยพุ่งเข้าไป ถึงไม่มีการตอบสนองใดๆ เลยล่ะ?“น้องสาวเฉิน เจ้าลืมไปแล้วเหรอว่าเจ้าใช้วิชาธาตุไฟ ส่วนข้าใช้วิชาธาตุน˺า? ดังนั้นการต่อสู้ในครั้งนี้ ข้าย่อมต้องเป็นฝ่ายที่เหนือกว่าเจ้า”“ข้ายึดมั่นในวิถีกระบี่ ถึงเจ้าจะยับยั้งธาตุไฟของข้าได้ แต่เจ้าก็ยับยั้งปราณกระบี่ของข้าไม่ได้หรอก”เฉินชิงกล่าวออกมา พร้อมกับยกมือและชี้นิ้วขึ้นไปบนท้องฟ้า“กระบี่ร้อยเงา แผ่ไพศาลทั่วฟ้าดิน! วิชากระบี่แยกเงา!”ทันใดนั้นเองกระบี่เพลิงก็ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า และพุ่งลงมายังฮัวเหนียงทีละเล่มสิ่งที่ทรงพลังที่สุดไม่ใช่แรงระเบิดจากกระบี่เพลิงเหล่านั้น แต่มันคือปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวที่ห่อหุ้มมันเอาไว้“ถึงปราณกระบี่จะแข็งแกร่ง แต่มันก็ไม่ได้มีความคงทนนักหรอก”ฮัวเหนียงส่ายหน้า แล้วกล่าวออกมา “กำแพงผนึก!”เธอสะบัดแขนเสื้อ สร้างม่านน˺าขึ้นมาป้องกันเหนือศีรษะของตัวเองเมื่อกระบี่เหล่านั้นพุ่งตรงลงมาก็ถูกสะท้อนกลับ และโดนทำลายไปในทันทีเมื่อธาตุเพลิงปะทะธาตุน˺า พลังย่อมไม่สำแ
