ทั่วทั้งเขาซูซาน รวมไปถึงผู้ฝึกตนที่มาเข้าร่วมในการปราชุมวีรบุรุษต่างไม่มีใครคาดคิดว่าเฉินชิงจะทำแบบนี้มันจะน่าตกใจเกินไปแล้วเพียงแค่เพราะคำพูดที่ไม่ลงรอยกัน ถึงกับฆ่าหลี่เจิ้น ผู้อาวุโสสูงสุดของศาลากระบี่ด้วยมือของตัวเองยิ่งไปกว่านั้น หลี่เจิ้นยังไม่มีแม้แต่พลังที่จะต่อต้านเขาถูกฆ่าตายในชั่วพริบตาเดียวเท่านั้นไม่หลงเหลือแม้กระทั่งหยางเทวะในช่วงเวลานั้น รูปลักษณ์ของเฉินชิงที่ติดอยู่ในใจของทุกคนนั้นไม่แตกต่างอะไรไปจากราชาปีศาจ“เจ้า เจ้าทำแบบนี้ ไม่เกรงกลัวว่าสำนักฝ่ายธรรมะในใต้หล้าจะตำหนิหรือไง!”ตงฟางเต๋อชี้หน้าเฉินชิง แล้วถามขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก“ใครอยากจะตำหนิข้าก็เชิญเข้ามาเลย”เฉินชิงถือกระบี่สีดำเอาไว้ แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา “เฉินชิงผู้นี้จะขอยึดมั่นในวิถีกระบี่เท่านั้น คนที่มาขวางทางกระบี่ของข้า มันจะต้องตาย”เฉินชิงไม่มีวันลืมว่าเธอต้องแบกความรับผิดชอบของเขาซูซานเอาไว้หลังจากที่แปดสำนักบรรพกาลถือกำเนิดขึ้นมา เขาซูซาน ซึ่งเป็นสำนักอันดับหนึ่งในใต้หล้าก็กลายเป็นเพียงแค่เมฆหมอกแต่ผู้คนในสำนักฝ่ายธรรมะเหล่านี้กลับยังคงรู้สึกมั่นใจและเอาแต่ฝันหวาน ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่โง่มากถึงแม้จะถูกมองว่าเป็นปีศาจ เธอก็ไม่สนใจนี่คือชะตากรรมของเฉินชิงในเมื่อเป็นชะตากรรม เธอก็ควรที่จะแบกรับมันเอาไว้“……”ในช่วงเวลานี้ ทุกคนในห้องโถงใหญ่ต่างไม่มีใครกล้าต่อต้านเฉินชิงเพราะพลังที่เธอได้แสดงออกมานั
