“น้องสาวเฉิน เจ้าต้องการทำร้ายข้างั้นเหรอ?”แววตาของฮัวเหนียงดูเศร้าหมองลงไปทันทึ“สำหรับศัตรูของข้า ข้าจะไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น”เฉินชิงกล่าวด้วยน˺าเสียงเย็นชา“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแบบนั้นแล้ว งั้นก็ได้”ฮัวเหนียงดึงแขนเสื้อของตัวเอง ในขณะที่จ้องมองเฉินชิงแล้วกล่าวว่า “การต่อสู้ในครั้งนี้ ข้าจะต่อสู้เพื่อคุณชายฉิน หากคุณชายฉินไม่บ่นข้าในภายหลังก็คงจะดี…..”“อย่าพูดอะไรให้มากความเลย หากในวันนี้ข้าเป็นฝ่ายชนะ เจ้าจะต้องทิ้งคุนหลุนและบู๊ตึ๊งเอาไว้ที่นี่”เฉินชิงกล่าวออกมา ในขณะนั้นเองกระบี่เพลิงจำนวนมากกว่าสิบเล่มที่มีหางเป็นเปลวไฟ ก็พุ่งทะยานเข้าโจมตีใส่ฮัวเหนียงทันทีทั้งเธอและฮัวเหนียงต่างก็เป็นหุ่นเชิดปีศาจ พลังย่อมไม่แตกต่างกันมากนัก ดังนั้นเฉินชิงจึงไม่คิดที่จะออมมือเลยแม้แต่น้อย“เข้ามาเลย!”ฝ่ายฮัวเหนียงสะบัดแขนเสื้อยาว ๆ ของตัวเองออกไป ทันใดนั้นแขนเสื้อหลากสีของเธอก็พลันมีขนาดใหญ่ขึ้น และสร้างสายลมอันรุนแรงให้ก่อตัวขึ้นบนพื้น ก่อนที่จะรวบเอากระบี่เพลิงทั้งหมดเข้าไปในแขนเสื้อนั้น“กล้ารับกระบี่เพลิงของข้าไปงั้นเหรอ?”เฉินชิงเย้ยหยัน “หาจุดจบให้ตัวเองเสียแล้ว! ระเบิด!”เฉินชิงร่ายวิชา ในเวลานี้ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ต่างจับจ้อง รอดูภาพที่ฮัวเหนียงจะระเบิดกลายเป็นเถ้าถ่านแต่แล้วทุกคนก็ต้องประหลาดใจ เมื่อการระเบิดที่คาดหวังเอาไว้กลับไม่เกิดขึ้นฮัวเหนียงยังคงยืนนิ่งราวกับภาพวาดที่งดงามนี่คือฮัวเหนียงแ
