เพลิงทมิฬของเฉินชิงพุ่งลงไปยังพื้นดินทันใดนั้นผืนแผ่นดินก็สั่นสะเทือนเสาเพลิงทมิฬต้นหนึ่งพุ่งขึ้นมาจากรอยแตกบนพื้น แล้วลุกโชนใส่ฮัวเหนียงที่อยู่บนท้องฟ้าเรือนร่างเล็ก ๆ ของฮัวเหนียงถูกเสาเพลิงกลืนกินเข้าไปอย่างรวดเร็วแต่ในขณะนั้นเอง ร่างของฮัวเหนียงอีกคนกลับปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆแทนเสาเพลิงตามไล่ล่าฮัวเหนียงต้นแล้วต้นเล่าแต่ไม่ว่าจะทำลายร่างของฮัวเหนียงไปมากมายขนาดไหน ร่างทั้งหมดนั้นก็ล้วนเป็นเพียงเงาวารีของเธอทั้งสิ้น“เจ้าไม่มีทางรู้หรอกว่าร่างที่แท้จริงของข้าอยู่ที่ไหน”เสียงของฮัวเหนียงดังก้องไปทั่วทุกทิศทาง“เฉินชิง ข้าต้องยอมรับจริง ๆ ว่าเจ้าเป็นคนที่มีความสามารถมากถึงกับสามารถควบคุมกายาสถิตหุ่นเชิดปีศาจได้แบบนี้ แม้แต่พี่น้องคนอื่น ๆ ของพวกเราก็ยังไม่ได้เรียนรู้พลังนี้เลยด้วยซ˺า”“เจ้าไม่ใช่ร่างอวตาร!”เฉินชิงกระพือปีก บินขึ้นไปบนอากาศ และพุ่งเข้าหาร่างนั้น“คนที่ไม่อยากตาย รีบออกไปจากเขาซูซานแห่งนี้ซะ!”จากนั้นเธอก็กระพือปีกอีกครั้ง ร่างกายพลันแทรกเข้าไปในชั้นบรรยากาศ และหายไปจากสายตาของทุกคนเฉินหยูรีบคว้าตัวฉินอี้หนีไปอย่างรวดเร็วเธอเชื่อมั่นในพลังของท่านป้าแต่คนอื่นยังคงมองดูการต่อสู้ของทั้งสองคนด้วยความสนุกสนาน“ฮัวเหนียง อย่าหาว่าข้าไร้ความปรานีล่ะ”ในตอนนี้เฉินชิงอยู่นอกชั้นบรรยากาศแล้ว เธอมองดูโลกที่อยู่เบื้องล่างผืนฟ้าสีครามทันใดนั้นฟินิกส์เพลิงทมิฬขนาดยักษ์ได้ปรากฏตัวขึ้นด้านหลั
