ญญาณแล้วจะนับประสาอะไรกับกายมนุษย์ของศิษย์ธรรมดา ๆ เหล่านี้?วิชาสูญสลายพันธะของโม่เทียนหยานั้นหายไปอย่างง่ายดาย แต่ฟินิกส์ทมิฬยักษ์ยังคงเปล่งเสียงคำรามอยู่ในท้องฟ้า“ทำไม… ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้…..”โม่เทียนหยาไม่รู้ว่าเขาควรจะทำยังไงดี“ครั้งนี้ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”เฉินชิงเรียกฟินิกส์เพลิงของเธอกลับคืนมา ก่อนที่จะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ “ตอนนี้ยังมีใครไม่เห็นด้วยที่ข้าจะขึ้นรับตำแหน่งอีกบ้าง?”ศิษย์ทุกคนต่างมองหน้ากัน ใครจะไปกล้ายั่วโมโหนางปีศาจตนนี้ล่ะ?แม้แต่โม่เทียนหยาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอยิ่งไปกว่านั้น ดูท่าทางของเธอสิ เธอเอาชนะเขาได้อย่างสบาย ๆเลยด้วยซ˺าถานไห่รู้สึกพึงพอใจมาก นี่คือศิษย์ผู้เก่งกาจของเขาเองไม่เสียแรงเลยที่คาดหวังกับเธอเอาไว้“ข้าไม่เห็นด้วย!”แต่ในเวลานี้หลี่เจิ้นได้ตะโกนออกมา ท่ามกลางความตื่นตกใจของทุกคนเกิดอะไรขึ้น?ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดบนเขาซูซานไม่เห็นด้วยงั้นเหรอ!“ไม่ใช่ว่าพวกเราตัดสินผลแพ้ชนะกันไปแล้วเหรอ?”ถานไห่เอ่ยถามผู้อาวุโสสูงสุดจากศาลากระบี่ “หรือว่าผู้อาวุโสหลี่คิดที่จะกลับคำพูด?”“ไม่ว่ายังไงผู้หญิงคนนี้ก็ยังเป็นผู้หญิงของฉินเฉาอยู่ดี”หลี่เจิ้นกล่าวออกมา “ในเมื่อมีความสัมพันธ์กับปีศาจตนนั้น ก็ไม่ควรที่จะได้นั่งอยู่บนตำแหน่งเจ้าสำนัก ถ้าหากว่าเธอสมรู้ร่วมคิดกับปีศาจขึ้นมา เขาซูซานแห่งนี้จะไม่กลายเป็นขุมพลังของปีศาจไปหรือไง?”“ข้าเชื่อมั่นในตัวศิษย์ของข้า”ถานไห่
