พูดออกมาด้วยความมั่นใจ“แต่ว่าข้าไม่เชื่อ”หลี่เจิ้นยังคงกล่าวอย่างดื้อดึง“ใครมันมาหาเรื่องหม่าม๊าของข้า!”ทันใดนั้นเองบนท้องฟ้าทางทิศตะวันตกก็ปรากฏกระบี่นับร้อยนับพันเล่มขึ้นในทันทีกระบี่เหล่านั้นมีสีดำราวกับเมฆครึ้มมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังเหยียบอยู่บนกระบี่เหล่านั้น เสียงที่ดังก้องขึ้นมาราวกับฟ้าผ่าดังขึ้นในหูของทุกคน“ข้าจะต้องคิดบัญชีกับมัน!”“นั่นมัน… นั่นไม่ใช่กระบี่ทั้งหมดที่อยู่ในสุสานกระบี่ของเขาซูซานหรอกเหรอ?”เมื่อเห็นแบบนั้น หลี่เจิ้นก็อุทานออกมาด้วยความแปลกใจ “เด็กคนนั้นเป็นใคร?”“ลูกชายของเธอยังไงล่ะ!”ฮ่าวเทียนเป็นฝ่ายเอ่ยปาก แล้วชี้ไปที่เฉินชิง“ว่าไงนะ!”หลี่เจิ้นไม่ได้ออกมาจากศาลากระบี่มานาน เมื่อเขาเห็นกระบี่ทั้งหมดในสำนักกำลังลอยอยู่บนอากาศ และถูกลูกชายของฉินเฉาเหยียบเอาไว้ใต้ฝ่าเท้า ความโกรธของเขาก็พลันพุ่งทะยานขึ้นในทันที“แล้วกระบี่ทั้งหมดในสุสานกระบี่ของเขาซูซานไปอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเด็กคนนั้นได้ยังไง!”“เขาเป็นผู้สืบทอดวิญญาณของสุสานกระบี่”ถานไห่อธิบายกลับไปอย่างง่ายดาย“บัดซบ! ลูกชายของไอ้ปีศาจนั่นเป็นผู้สืบทอดสุสานกระบี่ของข้าได้ยังไง!”“หม่าม๊า!”ฉินอี้กระโดดลงมาอยู่ข้างกายเฉินชิงในทันที“อี้เอ๋อ แม่ให้เจ้าฝึกวิชาอยู่ที่ภูเขาด้านหลังไม่ใช่หรือไง? แล้วเจ้ามาที่นี่ได้ยังไง?”“ข้าได้ยินพวกศิษย์พี่บอกว่าหม่าม๊ากำลังถูกรังแก ข้าก็เลยรีบมาดู”ฉินอี้ยื่นมือข้างหนึ่งออกมา ทันใดนั้นกร