ดพล่าน
ในตอนแรกเขาคิดว่าเสิ่นเลอเล่อคงเดินเข้ามาดูว่าเขามีบาดแผลหรือเปล่าด้วยความเป็นห่วง
คาดไม่ถึงเลยว่าเสิ่นเลอเล่อจะตบหน้าเขาถึงสองครั้ง โดยไม่ปล่อยให้เขาได้ทันตั้งตัว
รองผู้อำนวยการเสิ่นในเวลานี้ไม่ได้มีทีท่าอ่อนข้อลงแต่อย่างใด
“คุณว่าใครเป็นผู้หญิงบ้านนอก?!”
เฝิงเว๋ย ได้ยินประโยคนี้ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคิดได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แม้เสิ่นเลอเล่อจะเป็นคนที่ไม่มีความคิดเห็นเป็นของตัวเอง และออกจะใจอ่อนด้วยซ้ำ
ต่อให้เขาได้ทำข้อผิดพลาดอันแสนใหญ่หลวงแค่ไหน ตราบใดที่ขอโทษเธออย่างจริงใจ เสิ่นเลอเล่อก็อาจจะให้อภัยเพราะเห็นแก่ความหลัง
ทว่าเขามัวแต่รักษาน้ำใจของตระกูลโจว จนลืมที่จะพูดปลอบโยนเสิ่นเลอเล่อแม้เพียงสักคำ
ไม่เพียงเท่านั้น เขายังพูดไปว่าเสิ่นเลอเล่อเป็นผู้หญิงบ้านนอกอีกต่างหาก
จบแล้ว
ทุกอย่างจบแล้ว
ในเสี้ยววินาทีนี้เอง เฝิงเว๋ยถึงรู้สึกว่าวันนี้เขาได้พ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง
เดิมทียังคิดว่า โอกาสในวันนี้จะช่วยให้เขาทำลายหาน เทคโนโลยี และกระชับความสัมพันธ์กับโหยวเหว่ย กรุ๊ปได้
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า เขาได้ทำลายทุกอย่างลงด้วยตัวของเขาเอง
เสิ่นเลอเล่อเห็นเฝิงเว๋ยนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นโดยไม่พูดอะไร ทั้งรอบ ๆ ยังมีสายตาหลายคู่ที่จ้องมองเธอด้วยความประหลาดใจ
ตั้งแต่เด็กจนโต แม้เธอเป็นนักเรียนดีเด่น แต่กลับมีประสบการณ์ทางสังคมน้อยมาก เช่นนั้นเธอจะทนสถานการณ์แบบนี้ได้อย่างไร?
เธอกระทืบเท้าอย่า
