บทที่ 259 แพ้
คำพูดของเฝิงต้าลู่ดังก้องกังวาน
วิธีการสร้างฐานะของเขาค่อนข้างไม่โปร่งใส อาศัยการค้าขายเพียงอย่างเดียวไม่อาจทำให้เขาก่อตั้งบริษัทเฝิงขึ้นมาได้
เพราะเขาพึ่งพาเล่ห์เหลี่ยมต่าง ๆ และการดำเนินธุรกิจในเขตแดนสีเทา ถึงทำให้บริษัทเฝิงเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ
ด้วยเหตุนี้ บรรยากาศรอบ ๆ ตัวเขาจึงเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจ
ความโหดเหี้ยมเช่นนี้เป็นตัวผลักดันเขาในแวดวงธุรกิจ
ด้วยการที่อาศัยความสามารถเช่นนี้ จึงทำให้เขาใช้ชีวิตในวงการธุรกิจได้อย่างสบายยิ่งขึ้น
ทว่าลั่วจือซินไม่ได้สนใจคำพูดของเขาแม้แต่น้อย เธอใช้ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเธอจ้องเขม็ง ก่อนจะตะโกนด่าเฝิงต้าลู่
“ช่างกล้าหาญเสียจริง!”
“เพราะปัญหาของบริษัทเฝิงของคุณ คุณปู่ของฉันก็เลยกลายเป็นเจ้าชายนิทรา”
“ฉันมาเพื่อขอคำอธิบาย แต่ไม่คิดเลยว่าบริษัทเฝิงจะใจร้ายขนาดนี้”
“หากอยากจะลองดีกันนักก็มาวัดกันตรงนี้เลย มาดูกันว่าไอ้แก่หนังเหนียวอย่างคุณจะออกจากประตูนี้ไปได้ไหม!”
แม้ปกติแล้วลั่วจือซินจะเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ก็มีน้อยครั้งนักที่เธอจะโมโหจนขาดสติ
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เธอโกรธจนขาดสติ เพราะคำพูดข่มขู่ของเฝิงต้าลู่เมื่อครู่ ทำให้เธอถึงขนาดหลุดคำว่า ‘ไอ้แก่หนังเหนียว’ ที่ปกติเธอจะไม่พูด ออกมาจากปากเพราะความโกรธ
เฝิงต้าลู่รู้สึกได้ในทันทีว่าสถานการณ์ตรงหน้าเริ่มผิดปกติ
เขาเหลือบมองไปที่ชายร่างกำยำที่คอยคุ้มกันลั่วจื
