บทที่ 260 เงินขาดมือ
ผู้ช่วยรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อยเมื่อมองไปที่ยังหลินเหม่ยเสวี่ย ก่อนจะเอ่ยอย่างระมัดระวัง
“แต่ว่าพี่หลินคะ…”
หลินเหม่ยเสวี่ยขมวดคิ้ว จากนั้นก็หันไปพูดกับเธออีกครั้ง
“อุปกรณ์ชุดนี้เพิ่งจะประกอบเสร็จเมื่อไม่นาน เพื่อขยายขนาดกิจการร้านเสริมสวยของเรา””
“ดูจากรุ่นของอุปกรณ์แล้ว ก็ถือว่าเหมือนกับอุปกรณ์ชุดเดิมเลยนะ”
“แล้วทำไมอุปกรณ์ชุดนี้ถึงมีปัญหา ในขณะที่อุปกรณ์ชุดเดิมที่เคยใช้ไม่มีปัญหาล่ะ?”
เธอพูดอย่างรวดเร็ว สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
ทั้งนี้ก็เพราะว่า เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับร้านเสริมสวยแห่งนี้ แถมอุปกรณ์ชุดนี้ก็เพิ่งจะจัดส่งมา
หากมีใครต้องการใช้เหตุผลแบบนี้มาแก้ตัวกับเธอ เธอคงจะไม่ยอมรับอย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม ผู้ช่วยถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเริ่มอธิบายอีกครั้ง
“คุณหลินจำได้ไหมคะ?”
“อุปกรณ์ชุดนี้เป็นของที่คนตระกูลเฝิงส่งมาให้ แล้วเราก็ได้ใช้งานไปก่อนแล้ว”
“ต่อมา หลังจากที่คุณหลินเจอปัญหา แล้วฉันก็ไปช่วยคุณจัดการ จากนั้นก็กลับมาพบว่า”
“อุปกรณ์เหล่านี้หมดอายุการใช้งานไปแล้ว”
“นั่นหมายความว่า บริษัทเฝิงได้ส่งอุปกรณ์ที่ควรจะต้องกำจัดมาให้เรา…”
เมื่อได้ยินแบบนั้น หลินเหม่ยเสวี่ยก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่างในทันที
เธอจึงหันไปถามผู้ช่วยด้วยความประหลาดใจ
“หมายความว่าอุปกรณ์พวกนั้นเป็นเครื่องจักรที่ถูกปลดระวางและหมดอายุแล้วเหรอ?”
“เป็นไปได้อย่างไรที่อุปกรณ์ของบริษัทเ