ังมีเซียนไร้สาระเข้ามาอีกคนซะได้”“เซียนไร้สาระอะไรของเจ้า!”กระบี่หยินหยางราชันย์มารของฉินเฉาลอยออกมาจากร่างทันทีมันลอยมาอยู่ข้าง ๆ ฉินเฉา แล้วส่งเสียงคำรามราวกับมังกรออกมา“ในอดีตข้าเป็นถึงนักรบอันดับหนึ่งแห่งสวรรค์ หลัวเนี่ย เจ้ากล้าพูดจาแบบนี้กับข้าได้ยังไง! ยิ่งไปกว่านั้นข้าก็ยังเป็นอาจารย์ของเจ้าช่างไม่เคารพครูบาอาจารย์เอาซะเลย”“นายเป็นผู้เช่าของฉันต่างหากล่ะ ในเมื่อเป็นผู้เช่าก็ต้องเชื่อฟังเจ้าของบ้านแต่โดยดี เข้าใจมั้ย?”คำพูดไม่กี่คำของฉินเฉาทำให้หลัวเนี่ยยอมปิดปากทันทีตาแก่สองคนนี้ไม่มีใครที่ไม่สร้างปัญหาเลยแม้แต่คนเดียวท่าทางคงจะเก็บกดมากคนหนึ่งถูกขังเอาไว้ในแจกัน ส่วนอีกคนหนึ่งถูกขังเอาไว้ในวิหารรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส“ฉินเฉา เด็กคนนี้เป็นใครเหรอ?”ในขณะนั้นเอง หวงฝู่อิงลั่วชี้ไปยังหลัวเต๋อ แล้วเอ่ยถามออกมา“ข้าไม่ใช่เด็ก!”หลัวเต๋อตะโกนขึ้นมาด้วยความโกรธ“น่ารักจังเลย!”เมื่อได้เห็นรูปลักษณ์ที่น่ารักน่าเอ็นดูของหลัวเต๋อ สายตาของหวงฝู่อิงลั่วก็เปล่งประกายเธอก้มตัวลงนั่งยอง ๆ กับพื้น แล้วลูบหัวของหลัวเต๋อ“เด็กดี พี่สาวจะซื้อขนมให้เจ้ากินทีหลังนะ”“บัดซบ!”หลัวเต๋อโมโหจนอยากตายให้ได้เขารีบปัดมือของหวงฝู่อิงลั่วออกไปจากผมของตัวเองทันที “ข้าบอกแล้วไงว่าข้าไม่ใช่เด็ก ข้าคือหลัวเต๋อ เป็นเทพปีศาจผู้ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งในอดีตต่างหากล่ะ”“หลัวเต๋อเหรอ? ไม่เคยได้ยินเลย…..”หวงฝู่อิงลั่วนั้นอยู่มา
