ทพเจ้าให้กลายเป็นหนึ่งเดียวกันเท่านั้นถึงจะต้านทานมันได้ไม่อย่างนั้นจุดจบก็จะมีเพียงแค่ความตาย แน่นอนว่าหากจะรวมตัวกันเมื่อเจ้าเอาชนะพวกเขาได้ เรื่องก็จะง่ายดายตามไปด้วย เพราะเทพเจ้าเหล่านั้นเชื่อถือเพียงแค่ความแข็งแกร่ง หากหมัดของเจ้าไม่หนักพอพวกเขาก็จะไม่ฟังคำพูดของเจ้า”“เอาล่ะ ถ้าฉันมีพลังมากพอ ฉันก็จะเอาชนะพวกเขาให้ได้”ฉินเฉามีแต่จะต้องตอบตกลงเท่านั้นเขาไม่ได้สนใจเรื่องการกวาดล้างอาณาจักรเทพทั้งสี่ทิศเลยการได้หยอกล้อเหล่าเทพธิดาต่างหาก คือสิ่งที่ทำให้เขาสนใจมากที่สุด“เอาล่ะ เวลาพักหมดลงแล้ว ไปฝึกฝนต่อซะ”ทันใดนั้นหลัวเนี่ยก็ชี้นิ้วไปที่หน้าผากของฉินเฉาอีกครั้งสติของฉินเฉาหลุดลอยไปในทันที ตอนนี้เขาได้กลับมาอยู่ในจักรวาลขนาดเล็กของตัวเองอีกแล้ว“อย่าหาว่าข้าโหดร้ายเลย”หลัวเนี่ยเหม่อมองฉินเฉาที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว แล้วอดที่จะพึมพำออกมาไม่ได้ “เรื่องบางเรื่องก็มีแต่เจ้าเท่านั้นที่จะทำได้….. ตัวข้าทำได้แค่ช่วยให้เจ้าได้ก้าวต่อไปให้ไกลขึ้นเท่านั้น”……………………………………ไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้วในขุมทรัพย์หมอกแห่งนี้“อามิตตาพุทธ สาธุ สาธุ”หลวงจีนคงเซ่อ ครึ่งเซียนจากวัดเป่าไต้เขาซงซานนั้นได้สติขึ้นมาเป็นคนแรกเขาพนมมือขึ้น แล้วสวดมนต์ไม่หยุดปาก“รูปลักษณ์คือความว่างเปล่า ความว่างเปล่าคือรูปลักษณ์ มันเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น”หลังจากที่เขาหลุดออกมาจากภาพลวงตาได้ เหล่าครึ่งเซียนจากทั่ว
