นต่อไปถึงจะรู้”มู่ชิงกล่าวออกมา “พอมาอยู่ที่นี่ข้าก็ไม่รู้ทิศทางเลย เมล็ดพันธุ์ของข้าไม่สามารถหยั่งรากที่นี่ได้ อีกทั้งข้าก็ยังจำเส้นทางที่พวกเราเดินผ่านมาไม่ได้ด้วย ดูเหมือนว่าเขาวงกตแห่งนี้คงจะไม่ง่ายเสียแล้ว”“บ้าชะมัด รู้สึกอย่างกับถูกเซียนหมอกปั่นหัวอยู่อย่างนั้นแหละ!”ฮั่วไห่ตะโกนด่าทอขึ้นมาฉินเฉานั้นแอบพยักหน้าดูเหมือนว่าพวกเขาจะติดอยู่ในกับดักของเซียนหมอกจริง ๆถึงแม้ว่าเข้ามาในขุมทรัพย์หมอกได้แล้ว แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะหาสมบัติที่แท้จริงให้เจอได้มันจะต้องมีของสำคัญอยู่อย่างแน่นอน“ดูเหมือนว่าข้างหน้าจะมีแสงสว่างอยู่ด้วย”หวงฝู่อิงลั่วชี้นิ้วออกไปยังที่ไกล ๆ แล้วพูดขึ้นมา“ไหน?”ฮั่วไห่หันไปมอง แล้วค่อย ๆ เบิกตากว้างขึ้นมา“มีแสงสว่างอยู่จริง ๆ ด้วย นั่นคือทางออกใช่มั้ย!”สิ้นเสียง เขาก็พุ่งตัวออกไปยังแสงสว่างนั้นด้วยความรวดเร็ว“ศิษย์พี่ รอข้าด้วย!”มู่ชิงมีท่าทีตื่นตระหนกขึ้นมา ก่อนที่จะหันหน้าไปมองหวงฝู่อิงลั่วอย่างครุ่นคิด แล้วไล่ตามไปติด ๆฉินเฉาพยักหน้าให้หวงฝู่อิงลั่ว แล้วจ้องมองเธอด้วยสายตาชื่นชมจากนั้นก็เดินตามไปอย่างไม่เร่งรีบเธอใช้ประโยชน์จากนิสัยที่โง่เขลาของฮั่วไห่ ฉินเฉาเองก็เห็นแสงสว่างนั้น แต่เขาก็ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกใครจะรู้ว่ามันเป็นกับดักหรือเปล่า?ในบรรดาสี่คนนี้ คนที่โง่เขลาที่สุดก็เห็นจะเป็นฮั่วไห่ทั้งสี่คนมุ่งหน้าไปตามทาง ในไม่ช้าพวกเขาก็เดินออกมาจากเ
