หวงฝู่อิงลั่วยืนนิ่งงัน เธอดูเหม่อลอยไปเล็กน้อยเพราะคำพูดของโรซี่“รู้สึกตัวได้แล้ว”ฉินเฉายื่นมือมาบีบหน้าอกของเธอ“กรี๊ด!”หวงฝู่อิงลั่วรู้สึกตัวในทันที เธอกระโดดโหยงราวกับกระต่ายที่กำลังตื่นกลัว แล้วจ้องฉินเฉาตาเขม็ง“เจ้ามันลามกที่สุด ทำอะไรของเจ้าเนี่ย!”“พวกเราควรจะไปเล่นรถไฟเหาะกันได้แล้ว นี่คือรายการสำคัญของวันนี้เชียวนะ”ฉินเฉาพูดขึ้นมา“ไม่ต้องจับหน้าอกเพื่อเตือนข้าก็ได้นี่”“ถ้าไม่ทำแบบนั้น ฉันก็กลัวว่าเธอจะไม่รู้สึกตัวน่ะสิ”ฉินเฉาคลี่ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย“แย่ที่สุด ไปกันได้แล้ว”หวงฝู่อิงลั่วกลอกตาถึงแม้ว่าผู้ชายคนนี้จะไม่ได้เป็นของเธออย่างสมบูรณ์ แต่แล้วยังไงล่ะ?เธอจะข้ามผ่านมันไปไม่ได้เป็นพันปีเชียวเหรอ?หากเธอคิดถึงเขา แล้วเขาไม่อยู่ข้าง ๆ เธอก็จะต้องทุ่มเทสมาธิให้กับการฝึกตนถึงอย่างไรเธอก็ยังมีเรื่องที่ต้องทำเธอหวังเพียงแค่ว่า คนสารเลวคนนี้จะทำดีกับเธอบ้างสิ่งที่เธอต้องการนั้นไม่มากมายเลยทั้งสามคนมุ่งหน้าไปยังรถไฟเหาะรายการสำคัญในสวนสนุกแห่งนี้มีคนต่อแถวมากมายอีกทั้งแถวยังยาวเป็นสองเท่าของบ้านผีสิง“โอ้โห คนเยอะมากเลย”“คนจำนวนเท่านี้สามารถพิชิตดินแดนเล็ก ๆ ในอดีตได้เลยนะ…..”หญิงสาวทั้งสองคนพูดข้างหูของฉินเฉา“พวกเขามาหาความตื่นเต้นกันน่ะสิ”ฉินเฉายักไหล่ “เมื่อก่อนฉันคงจะไม่กล้าเล่นมันแน่ ๆ แต่ว่าตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้ว”“โอ้ ทำไมเมื่อก่อนถึงเล่นไม่ได้ล่ะ?”โรซี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย
