มีระเบียบขึ้นมาอีกครั้ง“สะอาดขึ้นสักที”หวงฝู่อิงลั่วปรบมือ “เอาล่ะ ผู้ชายหน้าเหม็น งานของข้าเสร็จแล้วตอนนี้ถึงตาเจ้าบ้าง”“หา? ฉันต้องทำงานอะไร?”ฉินเฉามองหวงฝู่อิงลั่วตั้งแต่หัวจรดเท้า “โอ้ หรือว่าจะเป็น…..”เขาตั้งท่าจะพุ่งตัวเข้ามา บนมุมปากแย้มรอยยิ้มอย่างหื่นกระหายนั่นทำให้หวงฝู่อิงลั่วรู้สึกเสียวสันหลังวาบทันที“จะ เจ้าคิดอะไรอยู่?”หวงฝู่อิงลั่วรีบโบกมือทันที “ช่วยจริงจังขึ้นสักหน่อยเถอะ”“แล้วฉันไม่คิดจริงจังตรงไหน?”ฉินเฉาเลิกคิ้วขึ้น “เธอพูดมาสิ”“ขะ ข้า…..”แก้มอมชมพูของหวงฝู่อิงลั่วยิ่งขึ้นสีแดงก˹ามากกว่าเดิม“บอกมาสิ เธอคิดว่าฉันกำลังคิดอะไร?”“จะ เจ้า…..”หวงฝู่อิงลั่วกัดฟันกรอด เธอนึกอยากจะกัดคนน่ารำคาญตรงหน้าให้ตายไปจริง ๆผู้ชายน่ารำคาญคนนี้กล้าทำตัวน่ารำคาญมากกว่าเดิม!“มันคืออะไรกันแน่? ถ้าหากเธอไม่พูดออกมา มันก็ไม่ยุติธรรมกับฉันน่ะสิ”ฉินเฉาไล่ตามชัยชนะ เขายังคงซักถามต่อไป“จะ เจ้า….. ข้าอยากฆ่าเจ้าจริง ๆ !”หวงฝู่อิงลั่วกระทืบเท้าปึงปังด้วยความโกรธ“ฉันไปทำอะไรเธอ? เธอถึงต้องมาฆ่าฉัน”ฉินเฉาประหลาดใจมาก “ฉันไปยั่วโมโหเธอหรือไง?”“เจ้า เจ้าจงใจพูดจาเพื่อทำให้ข้าอับอาย”“พูดจาทำให้อับอาย? ทำให้อับอายตรงไหน?”ฉินเฉากระพริบตาปริบ ๆ “ฉันไม่เห็นจะเข้าใจคำพูดของเธอเลย”“ฉินเฉา คนสารเลว เจ้าไปต้มน˺าให้ข้าอาบเดี๋ยวนี้ ข้าจะอาบน˺าแล้ว”หวงฝู่อิงลั่วหน้าแดงด้วยความโกรธ ดวงตาของเธอแทบจะมีหยาดน˺าตา
