านแหววมือของฉินเฉาที่วางอยู่บนเอวของหวงฝู่อิงลั่วนั้นแสนจะไม่รักดีมันเลื่อนขึ้นไปบนยอดเขาทั้งสองข้างและปัดป่ายไปมาหวงฝู่อิงลั่วทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอก่นด่าออกมาทันที“ไม่รู้สิ ฉันไม่มีตาอยู่บนมือ มันก็เลยจับนู่นจับนี่ไปทั่ว”ฉินเฉาไม่แม้แต่จะลืมตา“ถ้าเจ้ายังจับข้าอีก ข้าจะไล่เจ้าออกไปข้างนอก!”หวงฝู่อิงลั่วนั้นทั้งโกรธทั้งอายทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ชั่วร้ายขนาดนี้?“ฉันก็จับไปเรื่อยนั่นแหละ อย่าโกรธกันเลย ฉัน…..”ฉินเฉาว่าจะกล่าวหยอกเย้าอีกสักสองสามคำ แต่ทันใดนั้นเขาก็ลืมตาและลุกขึ้นนั่งทันที“แย่แล้ว มีคนกำลังมาที่นี่!”ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถโคจรพลังได้ แต่ฉินเฉาก็ยังใช้ความสามารถของหนีฉาง สั่งการให้ดอกไม้และพืชพันธุ์ที่อยู่รอบ ๆ คอยสังเกตการณ์ทุกอย่างความสามารถนี้ไม่ต้องใช้พลังใด ๆ ขอเพียงแค่สามารถสื่อสารกับพืชพันธุ์ได้ก็เพียงพอแล้ว“พวกเขาอาจจะกำลังตามหาตัวเจ้าอยู่ก็ได้”หวงฝู่อิงลั่วกระพริบตา เธอนอนอยู่บนเตียง แล้วจ้องมองฉินเฉา“ไม่ใช่ ฉันได้ยินพวกนั้นกำลังพูดถึงเธอ”ฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่น “พวกนั้นรู้แล้วว่าเธอซ่อนตัวฉันเอาไว้ และตอนนี้ก็กำลังจะเข้ามาจับตัวเธอ”“อะไรนะ! พวกเขาจะรู้ได้ยังไง…..”หวงฝู่อิงลั่วมีท่าทีตื่นตระหนก “หระ หรือว่าจะเป็นท่านกุ่ยหมู่…..”“พวกเราออกไปจากที่นี่กันเถอะ”ถึงแม้ว่าจะไม่มีพื้นฐานการฝึกตน แต่ฉินเฉาก็รีบตัดสินใจเช่นนั้น“ไม่เป็นไร เจ้าซ่อนตัวอยู่ที่นี่ต่อไปเถอะ…..”หวงฝู่อิงล
