ั่วพูดขึ้นมา “พวกเขาน่าจะยังไม่รู้ว่าเจ้าซ่อนตัวอยู่ที่นี่”“ล้อเล่นหรือไง พวกนั้นกำลังจะมาจับตัวเธอไปนะ!”ฉินเฉาโพล่งขึ้นมา“ไม่ว่ายังไงพวกเราก็เป็นพี่น้องที่อยู่ฝ่ายเดียวกัน”หวงฝู่อิงลั่วกุมมือของฉินเฉาเอาไว้ “อย่างมากพวกเขาก็จะขังข้าเอาไว้ ไม่ทำอะไรข้าหรอก เจ้าอย่าได้ทำลายความตั้งใจของข้าที่จะช่วยเหลือเจ้าเลย เจ้ารออยู่ที่นี่จนถึงวันมะรืนนี้ หากพระจันทร์เต็มดวงเมื่อไหร่ เจ้าค่อยหนีออกไปเถอะ”“ไม่ได้เด็ดขาด!”ฉินเฉาส่ายหน้า “ฉันไม่ชอบหลบอยู่ข้างหลัง ให้ผู้หญิงมาคอยปกป้อง”“ผู้ชายหน้าเหม็น อย่าเรื่องมากนักเลย”หวงฝู่อิงลั่วกล่าวออกมา ก่อนที่จะยื่นมือข้างหนึ่งไปตบไหล่ฉินเฉาทันใดนั้นฉินเฉาก็รู้สึกชาไปทั่วทั้งร่างกายเขาขยับตัวไม่ได้เลย“นี่คือกระบวนท่าของข้า มันจะทำให้ร่างกายของเจ้าเคลื่อนไหวไม่ได้ชั่วคราว หากเจ้าพยายามฝืนขยับตัวล่ะก็ เลือดภายในร่างกายจะไหลย้อนกลับไปและทำลายเส้นเลือดของเจ้า เมื่อถึงตอนนั้น เจ้าจะสามารถตายเพราะสูญเสียเลือดมากเกินไปได้เลย”หวงฝู่อิงลั่วกล่าวกับฉินเฉา “ดังนั้นรออยู่ที่นี่แต่โดยดีเถอะนะ อีกสองวันเจ้าค่อยออกไปจากที่นี่”จากนั้นเธอก็ใช้ผ้าห่มคลุมใบหน้าของฉินเฉา แล้วหันหลังเดินไปที่ประตูฉินเฉากำลังกังวลใจมากเขาอยากจะขยับตัวแทบตายแต่ร่างกายของเขาราวกับถูกท่อนเหล็กยึดเอาไว้ ทำให้เขาขยับตัวไม่ได้และถ้าหากฝืนเคลื่อนไหวมาก ๆ เขาก็จะรู้สึกเจ็บปวดราวกับร่างกายจะแตกหักได้ตอน
