วดระวัง เธอบอกให้ฉินเฉาตามเธอมาด้านหลังอย่างใกล้ชิด แล้วพาเขาเดินผ่านสวนที่อยู่ใจกลางตำหนักราชันย์ภูต“เฮ้ ๆ ๆ เธอจะพาฉันไปไหน?”ในที่สุดฉินเฉาก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“เงียบ ๆ ก่อนสิ ข้ากำลังจะ……”หวงฝู่อิงลั่วหันหน้าไป และทำท่าจะอธิบายอะไรบางอย่างแต่ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าก็ดังเข้ามาในหู สีหน้าของเธอพลันเปลี่ยนไป และรีบชี้ไปยังก้อนหินที่อยู่ใกล้ ๆ แล้วพูดขึ้นมาทันที“รีบไปซ่อนข้างหลังนั่นเร็ว!”“หา? ทำไมล่ะ?”“ถ้าอยากหนีไปก็รีบไปซ่อนตัวซะ!”หวงฝู่อิงลั่วจ้องฉินเฉาตาเขม็งฉินเฉาไม่รู้ว่าหวงฝู่อิงลั่วคนนี้คิดที่จะทำอะไร แต่เขาก็ไปหลบซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินก้อนนั้นแต่โดยดีเพราะเขาได้ยินผู้หญิงคนนี้พูดว่า “ถ้าอยากหนีก็รีบไปซ่อนตัว”หนีเหรอ?หรือว่าหวงฝู่อิงลั่วกำลังจะช่วยเขา?คนที่เดินผ่านมานั้นคือศิษย์หญิงในตำหนักราชันย์ภูตสองคน เมื่อพวกเธอเห็นหวงฝู่อิงลั่วกำลังยืนอยู่ถัดไปจากก้อนหินก็พลันรู้สึกแปลกใจขึ้นมา“ศิษย์น้องอิงลั่ว ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียวตอนกลางดึกล่ะ?”“ศิษย์พี่ทั้งสอง ข้านอนไม่ค่อยหลับ จึงมาชมบรรยากาศยามค˹าคืนอยู่ที่นี่”หวงฝู่อิงลั่วหน้าแดงเล็กน้อย แล้วพูดโกหกกลับไป“ฮิ ๆ อิงลั่วของพวกเราไม่ได้กำลังคิดถึงผู้ชายคนไหนอยู่ใช่หรือไม่?”ศิษย์พี่คนหนึ่งกล่าวหยอกล้อขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม“ศะ ศิษย์พี่…..”หวงฝู่อิงลั่วหน้าแดงก˹าทันที“โอ้ ถึงจะใช่ก็ไม่เป็นไร ยังไงที่นี่ก็มีแต่พวกเราเท่านั้น ไม่
