พย์หมอกก็น่าจะปรากฏออกมาแล้ว เจ้าควรจะเตรียมตัวเอาไว้ให้พร้อมตั้งแต่เดือนนี้ และเมื่อถึงเวลานั้นก็ต้องพาหุ่นเชิดปีศาจทุกคนและหานหยู่เจ๋อไปด้วย อย่าได้ลืมกำลังสนับสนุนเหล่านี้ไปเป็นอันขาด”“พาหุ่นเชิดปีศาจทุกคนไปด้วย…..”ฉินเฉากังวลว่าซูจีและคนอื่น ๆ จะตกอยู่ในอันตราย“แน่นอน ถึงแม้ว่าเจ้าจะไม่ต้องกังวลใจเรื่องเหล่าครึ่งเซียนของแปดสำนักใหญ่อีกต่อไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าในขุมทรัพย์หมอกจะมีอันตรายใด ๆ อีกหรือเปล่า เตรียมตัวให้พร้อมเอาไว้จะดีกว่า”“อืม ค่อยมาพูดเรื่องนี้กันอีกทีก็แล้วกัน”“ค่อยมาพูดกันอีกทีงั้นเรอะ? เจ้าไม่ตระหนักถึงวิกฤตบ้างเลยหรือไง!”“ฉันรู้อยู่แล้ว แต่มีผู้อาวุโสหลัวอยู่ด้วย แล้วจะเกิดเรื่องขึ้นได้ยังไงล่ะ?”“เหอะ ข้าขี้เกียจจะสนใจเจ้าแล้ว”ดูเหมือนว่าหลัวเต๋อจะไม่พอใจ เขาไม่สนใจฉินเฉาอีกต่อไป และไม่รู้ว่าหายไปอยู่ที่ไหนเสียแล้วฉินเฉานำระฆังหยินหยางกลับเข้าไปในร่างตาแก่คนนี้ชักขี้โมโหมากขึ้นเรื่อย ๆ เลยแฮะฉินเฉายักไหล่เขากำลังจะออกไปจากที่นี่แต่ผลไม้เซียนที่อยู่บนโต๊ะดูน่าอร่อยทีเดียวได้ชิมผลผลิตของที่นี่ก่อนที่จะจากไป มันก็ไม่เลวเหมือนกันฉินเฉาหยิบผลไม้สีแดงผลหนึ่งขึ้นมากิน“แหวะ คาวชะมัด!”แต่กินเข้าไปแค่เพียงคำเดียว เขาก็เกือบจะอาเจียนออกมานี่มันอะไรกัน? ทำไมมันถึงได้คาวขนาดนี้?เขาขว้างผลไม้ลูกนั้นลงไปบนโต๊ะ พลางส่ายหน้า แล้วหันหลังเดินออกไปข้างนอกแต่ในขณะนั้นเอง เขาก็พลันรู้ส
