ึกแปลก ๆ ภายในร่างกายขึ้นมาความอ่อนล้าได้พุ่งเข้ามาจู่โจมร่างกายของเขาทันที“เชี่ย!”หลัวเต๋อส่งเสียงตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง “เจ้าหนุ่มฉิน เจ้ากินอะไรเข้าไปเนี่ย!”“ฉะ ฉันไม่รู้… ฉันกินผลไม้สีแดงเข้าไปเท่านั้น….. แปลกจริง ๆหรือว่ามันจะมีพิษ…..”“จะมีพิษได้ยังไง? พระสูตรหัวใจเพชรของเจ้าใกล้จะถึงชั้นที่สี่แล้วไม่ใช่เหรอ?”หลัวเต๋อตวาดออกมา “มันจะต้องไม่ใช่พิษแน่นอน!”“ในที่สุดนายก็กินมันเข้าไปสักที”ในขณะนั้นเองเสียงอันคุ้นหูก็ดังขึ้นมาจากนอกประตูหลูเหม่ยจวน!เมื่อประตูถูกเปิดเข้ามา สาวสวยที่มีดวงตากลมโตก็เดินยิ้มเข้ามาจากด้านนอก“ฉันรอมาตั้งหลายวัน ในที่สุดนายก็กินผลไม้สีแดงลูกนั้นสักที”“มะ มันคือของผีสางอะไรกันแน่…..”ฉินเฉากำลังเศร้าใจมากเขาไม่สามารถโคจรพลังในร่างกายได้เลย สำหรับผู้ฝึกตนแล้ว นี่เป็นความรู้สึกที่เจ็บปวดที่สุด“ฮิ ๆ ของผีสางงั้นเหรอ? นี่ไม่ใช่ผลไม้เซียน แต่มันคืออสูรโลหิตของฉัน”หลูเหม่ยจวนกล่าวออกมา แล้วเหยียดฝ่ามือสีขาวผ่องไปข้างหน้าผลไม้สีแดงอีกหลายผลที่กองอยู่บนโต๊ะ ได้กลายเป็นเลือดที่ไหลไปยังฝ่ามือของเธอ ก่อนที่จะรวมตัวกันเป็นแสงสีแดง“เชี่ย…..”ฉินเฉาตะลึงงันไปพักใหญ่ผู้หญิงคนนี้จะโหดเหี้ยมเกินไปแล้วจะกินสิ่งที่สาวสวยเอามาให้ตามใจชอบไม่ได้จริง ๆ ด้วยผู้หญิงสวย ๆ สมัยนี้ไว้ใจไม่ได้ทั้งนั้นโดยเฉพาะผู้หญิงที่คิดจะเล่นงานนาย!ในตอนนี้ ฉินเฉานึกอยากตายขึ้นมาเหลือเกินเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ
