ากของเธออยู่ ทำให้เธอพูดอะไรออกมาไม่ได้ ทำได้เพียงแค่ส่งเสียงอู้อี้ออกมาเท่านั้นระ รู้สึกแปลก ๆเกิดอะไรขึ้นกับเธอ…..เธอเปลี่ยนไปแล้วใช่มั้ย…..กลายเป็นผู้หญิงที่น่ารังเกียจ กลายเป็นผู้หญิงใจง่าย…..ฮือ เธอไม่ต้องการเป็นแบบนี้สักหน่อย…..หวงฝู่อิงลั่วดิ้นรนไม่หยุด แต่พลังของเธอนั้นหยุดฉินเฉาเอาไว้ไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงร่างกายที่กำลังอ่อนระทวยอยู่ในตอนนี้ เธอไม่มีเรี่ยวแรงหลงเหลืออยู่เลยดวงตาทั้งสองข้างของฉินเฉายิ่งแดงก˹าขึ้นเรื่อย ๆเมื่อความโกรธที่มีรวมกับอารมณ์ปรารถนา เขาก็พลันหน้ามืดตามัวไปอย่างสมบูรณ์เขาทนไม่ไหวอีกต่อไปและถลกกระโปรงยาวของหวงฝู่อิงลั่วขึ้นมาต้นขาเรียวยาวที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ายิ่งเพิ่มแรงปรารถนาในจิตมารของเขาฉินเฉาน้อยของเขาได้กลายเป็นอาวุธสังหาร ที่คิดจะฝ่าปราการด่านสุดท้ายของกางเกงชั้นใน และตรงไปยังหุบเขาลึกของหวงฝู่อิงลั่วถึงแม้ว่าจะมีปราการที่มาขวางกั้นอีกชั้น แต่หวงฝู่อิงลั่วก็ตัวสั่นอย่างรุนแรง ราวกับกำลังจะยอมศิโรราบดูเหมือนว่าฉินเฉาคิดที่จะเข้าไปพร้อมกับกางเกงในในขณะที่เขากำลังจะฝ่าด่านเข้าไปเพื่อทำลายทัพให้แตกพ่ายเสียงระฆังที่ก้องกังวานก็ดังเข้ามาในหูของเขาอย่างฉับพลันเสียงระฆังอันแปลกประหลาดที่มาพร้อมกับความโศกเศร้า ได้ทำให้คนทั้งคู่ที่กำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ปรารถนารู้สึกตัวขึ้นมาทันที“ว้ายยย!”ไม่รู้ว่าหวงฝู่อิงลั่วเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน เธอผลักฉินเฉาออกไปทันทีฝ่
