ายดีแล้ว ให้นายเดินทางไปหาเขาเป็นการส่วนตัว แล้วเขาจะทำให้นายกลายเป็นศัตรูที่สมน˺าสมเนื้อกับฉินเฉา”“ข้าจะรักษาโอกาสในครั้งนี้เอาไว้…..”กุนซือกลืนน˺าลายลงไปทันทีสวรรค์ยังไม่ทอดทิ้งข้าฉินเฉา หากข้าหายดีเมื่อไหร่ นั่นจะเป็นเวลาตายของเจ้า“ถ้าหากไม่ใช่เพราะเห็นว่านายมีประโยชน์…..”ดาบสีดำเล่มหนึ่งปรากฏอยู่ในมือของเธอ “ฉันก็อยากจะกำจัดชีวิตของหมาข้างถนนอย่างนายจริง ๆ”“หากข้าเป็นหมา แล้วเจ้าเป็นอะไร?”กุนซือกล่าวเสียดสีอย่างอดไม่ได้ “เจ้าเองก็เป็นหมาที่อยู่ข้างกายของเขาเหมือนกัน อีกทั้งหมาอย่างเจ้ายังคิดที่จะแว้งกัดเจ้าของเสียด้วย”“คนที่จะฆ่าเขาได้ มีเพียงแค่ฉันเท่านั้น”ชิ้ง! คมดาบของเธอแทงลงไปที่ข้างหูของกุนซือทันทีไอเย็นที่แผ่ออกมาจากคมดาบทำให้กุนซือตัวสั่นเทาอย่างอดไม่ได้“ถ้าหากนายยังกล้าลงมือตามใจชอบอีก ก็อย่าหาว่าฉันทำตัวหยาบคายกับนายก็แล้วกัน”จากนั้นร่างของเธอก็กลายเป็นควันดำอีกครั้ง แล้วสลายหายไปในอากาศอย่างช้า ๆ“บัดซบ!”กุนซือสบถออกมาด้วยความโกรธแค้น “ข้าถูกผู้หญิงข่มขู่ซะได้!ฉินเฉา ทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้ามอบให้ข้า สักวันข้าจะต้องส่งมันคืนกลับไปอย่างแน่นอน!”…………………………….“ฮัดเช้ย!”จู่ ๆ ฉินเฉาที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงก็จามขึ้นมา“สาว ๆ คนไหนกำลังคิดถึงฉันอยู่เนี่ย?”เขาถูจมูก และลุกขึ้นจากเตียง“ไม่ได้กลับไปที่เมืองซู่หนานตั้งหลายวัน จะต้องมีสาว ๆ หลายคนที่คิดถึงฉันอยู่แน่ ๆ”“เหอะ”เสียงของหล
