ัวเต๋อดังขึ้นมา “ใครใช้ให้เจ้าไปยุ่งกับเรื่องของคนอื่นล่ะ? อยากจะช่วยหลูเหม่ยจวนให้ได้ แล้วตอนนี้เป็นยังไง? ผู้หญิงคนนั้นดันโมโหจนไม่ไว้หน้าใคร แล้วยังจับเจ้ามาขังเอาไว้ที่นี่อีก”“เรื่องนี้ฉันเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน…..”ฉินเฉาหัวเราะออกมาเสียงแหบแห้ง “ใครจะไปคิดว่ายัยนั่นจะโมโหขนาดนี้ นี่มันฆ่าลาเมื่อเสร็จงานโม่แป้งชัด ๆ เองซวยจริง ๆ”“ข้าก็คิดว่าเจ้าเป็นลาเหมือนกัน”“ไสหัวไปเลย!”เขานั่งลงอีกครั้ง พลางหันไปมองรอบด้านที่นี่น่าจะเป็นห้องส่วนตัวของผู้หญิง ซึ่งตกแต่งอย่างหรูหรางดงามแต่ตอนนี้มันกลับถูกใช้ในการกักขังเขาเอาไว้ไม่รู้ว่าที่นี่ใช้เขตอาคมแบบไหน แต่มันสามารถปิดกั้นวิชาของแมงมุมพิษเก้าเร้นลับ ทำให้เขาหลบหนีไปไหนไม่ได้ยิ่งไปกว่านั้นยังลงอาคมอื่นเอาไว้อีกด้วย เพราะเขาไม่สามารถทำลายที่นี่ได้เช่นกันแต่ทว่าหลูเหม่ยจวนประเมินความสามารถของเขาต˹าเกินไป หากเขาต้องการที่จะหนีไปจริง ๆ เขาก็ยังสามารถใช้พลังทำลายล้างของวิชาจิตก่อเกิดได้แต่ฉินเฉายังไม่คิดที่จะจากไปในตอนนี้ เพราะเขาอยากรู้ว่าหลูเหม่ยจวนต้องการที่จะทำอะไรกันแน่ในช่วงหลายวันมานี้ยังไม่มีใครมาปรากฏตัวที่นี่ หลูเหม่ยจวนก็ไม่เคยมาที่นี่เช่นเดียวกัน มีเพียงแค่หวงฝู่อิงลั่วที่เข้ามาส่งผลไม้ที่นี่ทุกเที่ยงวันแต่ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยเปิดปากพูดคุยกับเขาเลย มีเพียงแค่มองเขา แล้วรีบร้อนเดินออกไปเท่านั้นย่ามันเถอะ จะกลัวอะไรนักหนา เขาจะกินคนหร
