ยคนนี้อย่างอดไม่ได้ “ฉันไม่กินคนสักหน่อย”“กะ กินสิ!”หวงฝู่อิงลั่วหน้าซีด ดูเหมือนว่าเธอจะหวาดกลัวมาก “ท่านกุ่ยหมู่บอกว่า… จะ เจ้าจะฉีกขาของข้าออกจากกัน ละ แล้วก็กินข้าเข้าไป…..กินจนไม่เหลือ”“เธอพูดแบบนั้นเหรอ…..”ฉินเฉาเลิกคิ้วขึ้น “มันก็ถูกแล้วนี่”“เจ้าเป็นปีศาจกินคนจริง ๆ ด้วย!”หวงฝู่อิงลั่วกราชับดาบทั้งสองเล่มในมือ แล้วพูดออกมาอย่างโหดเหี้ยม “อย่าเข้ามาใกล้ข้านะ ไม่อย่างนั้นข้าจะไม่เกรงใจเจ้าแล้ว!”“เธอจะไม่เกรงใจฉันยังไง?”ฉินเฉากำลังล่อลวงหวงฝู่อิงลั่ว “หรือว่าเธอก็จะกินฉันเหมือนกัน?”“เจ้า เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้างั้นเหรอ?”หวงฝู่อิงลั่วใช้ดวงตากลมโตของเธอจ้องมอง พลางเหวี่ยงดาบเพื่อข่มขู่อีกฝ่าย “ขะ ข้าก็กินเจ้าได้เหมือนกัน!”“ดี งั้นก็เข้ามาเลย”ฉินเฉาถอดเสื้อโค้ตของตัวเองออกทันที เหลือเพียงแค่เสื้อที่อยู่ด้านใน จากนั้นจึงนอนลงบนเตียงแล้วพูดออกมา“เอ้า เข้ามากินฉันสิ”“จะ เจ้าจะทำอะไรน่ะ!”เมื่อเห็นฉินเฉาถอดเสื้อของตัวเอง หวงฝู่อิงลั่วก็พลันหน้าแดงก˹า“ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ!”“เธอบอกว่าเธอจะกินฉันนี่”ฉินเฉาเงยหน้าขึ้นไปมองเธอ แล้วกล่าวว่า “ฉันก็กำลังให้ความร่วมมืออยู่นี่ไง ดูสิ ฉันเป็นคนดีขนาดไหน? เธอกำลังจะกินฉัน ฉันก็ยังให้ความร่วมมือกับเธออีก หึ ๆ คนที่ใจกว้างขนาดนี้ นอกจากฉินเฉาแล้วจะยังมีใครที่ไหนอีก?”“เจ้า! ไอ้คนเสเพล สารเลว ต˹าช้า เจ้ามันไร้ยางอายที่สุด…..”หวงฝู่อิงลั่วรู้แล้วว่าเธอกำ
