ลังหลงกลฉินเฉาที่แท้คำว่า “กิน” ….. ก็มีความหมายแบบนั้นทำไมท่านกุ่ยหมู่ถึงไม่พูดออกมาให้ชัดเจนล่ะ!“เธอนี่แปลกคนชะมัด”ฉินเฉาลุกขึ้นนั่ง พลางเลิกคิ้วเอ่ยถาม “เธอเป็นคนพูดเองแท้ ๆ ว่าจะกินฉัน ฉันไม่ได้บังคับเธอสักหน่อย”“คะ ใครจะไปกินเจ้า! ไอ้ลามก!”“พูดเองแท้ ๆ แต่กลับไม่ยอมรับ ตำหนักราชันย์ภูตมีแต่ผู้หญิงแย่ๆ ที่ไม่รักษาคำพูดหรือไง?”“จะ เจ้าอย่ามาพูดจาเหลวไหลนะ ข้าไม่ใช่คนไม่รักษาคำพูดสักหน่อย”“งั้นเธอเป็นคนพูดหรือเปล่าว่าจะกินฉัน แถมจะกินไม่ให้เหลือด้วย?”“ขะ ข้า…..”“โอ้ เธอคงจะไม่รู้ตัวว่าเธอหน้าแดงมาก ตอนที่พูดมันออกมา”“ข้าจะสู้กับเจ้าเดี๋ยวนี้แหละ!”
