ุ้นเคยและไว้วางใจในอ้อมแขนของผู้ชายคนนี้มากเป็นไปได้ยังไง?เธอคือกุ่ยหมู่ผู้น่าเกรงขาม แต่กลับถูกอ้อมกอดของผู้ชายคนหนึ่งดึงดูดแบบนี้ได้ยังไง?หรือว่าผู้ชายคนนี้กำลังใช้วิชาอะไรกับเธออยู่?“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็เป็นศัตรูสินะ”เหลียงเมิ่งเหยายิ้มแสยะบนมุมปาก พร้อมทั้งกรีดกรงเล็บมังกรลงบนหน้าอกของตัวเองไปมา“พ่อหนุ่มรูปหล่อ เจ้าเองก็เห็นสถานการณ์อย่างชัดเจนอยู่แล้ว ว่าที่นี่มีปรมาจารย์ใหญ่ในขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าถึงสามคน หากเจ้าตัดสินใจที่จะต่อสู้กับพวกเราจริง ๆ จุดจบของเจ้าจะต้องอเนจอนาถมากแน่นอน….. เจ้าฟังคำพูดของพี่สาวจะดีกว่า มายืนอยู่ในฝั่งเดียวกันกับพี่สาว แล้วพี่สาวจะเอ็นดูเจ้าให้มาก…..”“เลิกทำตัวน่ารังเกียจได้แล้วยาย”คำพูดไม่กี่คำของฉินเฉานั้นทำให้เหลียงเมิ่งเหยาเดือดดาลมาก“แก่ขนาดนี้แต่ยังมีหน้ามาพูดจาล่วงเกินฉัน นี่มันวัวแก่กินหญ้าอ่อนชัด ๆ ยายไม่ละอายใจบ้างเลยหรือไง?”หลูเหม่ยจวนเบิกตากว้าง แล้วหันขวับไปมองฉินเฉาทันทีนี่ไม่ใช่คำพูดของผู้ฝึกตนที่มีอายุหลายพันปีเขาจะต้องเป็นคนในยุคปัจจุบันอย่างแน่นอนแต่เป็นใครกันล่ะ?จะใช่ฉินเฉาหรือเปล่า?คนที่จะพูดจาแบบนี้ออกมาได้ ก็มีฉินเฉาอยู่แค่คนเดียวผู้ชายคนนี้คือฉินเฉางั้นเหรอ?แต่ฉินเฉาไม่ได้มีหน้าตาและกลิ่นอายแบบนี้…..เดี๋ยวก่อนสิ…..หลูเหม่ยจวนสูดกลิ่นเข้าไปทันทีกลิ่นนี้… กลิ่นนี้ช่างคุ้นเคยมาก จะต้องเป็นกลิ่นของฉินเฉาแน่นอน…..ถึงแม้ว่าจะเคยนอน
