กับฉินเฉาแค่เพียงคืนเดียว แต่หลูเหม่ยจวนก็ยังจดจำกลิ่นนี้ได้เธอกอดเอวของฉินเฉาให้แน่นขึ้นอย่างไม่ทันรู้ตัวจู่ ๆ ผู้ชายคนนี้ก็มีพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง?ตอนที่เขามายังตำหนักราชันย์ภูตคราวก่อน เขายังเป็นเพียงแค่เนื้อเซียนเท่านั้นอีกทั้งยังต้องให้ซวนหยวนอิงจี๋มาคอยปกป้องแต่ทำไมจู่ ๆ เขาถึงได้มีพลังที่สามารถปกป้องเธอได้ล่ะ?“เจ้าอยากตายมากเลยสินะ!”เหลียงเมิ่งเหยาตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง บนกรงเล็บมังกรนั้นมีลมหายใจมังกรปรากฏขึ้นมาทันที“ใช่ งั้นเธอก็มามอบความตายให้กับฉันทีสิ”ฉินเฉาอุ้มหลูเหม่ยจวนเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างนั้นกวักมือเรียกเหลียงเมิ่งเหยาเป็นการท้าทาย“อย่ามาแย่งของของข้า นังนั่นคือเหยื่อของข้า!”สิ้นเสียง เหลียงเมิ่งเหยาก็ชูมือขึ้นไปบนอากาศ และสร้างมังกรสลาตันออกมาทันที“ลูกไฟกระจอก ๆ พรรค์นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”ฉินเฉายักไหล่“ลองดูเดี๋ยวก็รู้เอง”เหลียงเมิ่งเหยามั่นใจในมังกรสลาตันของเธอเป็นอย่างยิ่ง นี่คือเปลวไฟบริสุทธิ์ที่ควบแน่นขึ้นมาจากลมหายใจของมังกร อย่าว่าแต่ร่างกายของมนุษย์เลย แม้แต่เพชรก็ยังถูกหลอมละลายได้สิ้นเสียงตะโกนของเธอ ลูกไฟที่มีขนาดใหญ่กว่าเดิม และมีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 20 เมตรก็พุ่งทะยานเข้าหาฉินเฉาร่างของฉินเฉาถูกลูกไฟลูกนั้นบดบังจนมิดมันดูเหมือนกับดวงอาทิตย์ขนาดย่อม ๆรอยยิ้มแสยะบนมุมปากของเหลียงเมิ่งเหยาปรากฏออกมา คราวนี้เธอไม่เชื่อว่าเขา
