ขนาดไหน”เฟิงเหลยซ่างเหรินลูบเคราสีขาวของตัวเอง “แต่ไม่ว่าเจ้าจะตอบตกลงหรือไม่ ผลลัพธ์หลังจากที่พวกเราต่อสู้กัน มันก็ชัดเจนพออยู่แล้ว”สิ้นเสียงนั้น เขาก็ก้าวถอยหลังออกไปยืนที่มุมหนึ่งทางทิศตะวันออกเหลียงเมิ่งเหยาพุ่งตัวไปอีกด้านเพื่อเฝ้าอีกมุมหนึ่งเอาไว้ส่วนหลวงจีนหงฝ่านั้นพนมมือ และเปล่งแสงสีทองออกมาจากร่างกายตำแหน่งที่ทั้งสามคนยืนกันอยู่นั้นได้กลายเป็นรูปทรงสามเหลี่ยมที่ล้อมหลูเหม่ยจวนเอาไว้ตรงกลาง“วางแผนกันมาแล้วสินะ ที่ถูกฉันเล่นงานไปเมื่อกี้นี้ยังไม่พอใจอีกหรือไง?”หลูเหม่ยจวนไม่แม้แต่จะปรายตามอง“สาวน้อย เจ้ามั่นใจในตัวเองเหลือเกินนะ!”เหลียงเมิ่งเหยาผู้ถูกเรียกว่า ยายแก่ เมื่อสักครู่นี้รู้สึกโกรธเคืองขึ้นมาสิ่งที่ทำให้เธอรำคาญหูมากที่สุด คือตอนที่คนอื่นมาพูดถึงเรื่องอายุของเธอถึงแม้ว่ารูปลักษณ์ของเธอจะไม่มีวันแก่ชรา และยังคงความอ่อนเยาว์เอาไว้อยู่แต่เมื่อถูกเรียกว่ายายแก่ เธอก็รู้สึกโมโหขึ้นมาอย่างอดไม่ได้อยู่ดี“พวกเราได้เตรียมแผนการจัดการเจ้าเอาไว้แล้ว คอยดูให้ดีเถอะ!”เหลียงเมิ่งเหยากล่าวออกมา จากนั้นแสงทั้งสามสีก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของพวกเขาทั้งสามคนทันทีลำแสงเหล่านี้สาดส่องไปทั่วทิศทาง ก่อนที่จะหลั่งไหลมาบรรจบกันอยู่ที่ใจกลางของสำนักว่านฝัวแห่งนี้และทันใดนั้นสำนักว่านฝัวก็พลันเปลี่ยนไปทุกคนต่างพากันประหลาดใจเมื่อพบว่าตนไม่ได้อยู่ในสำนักว่านฝัวอีกต่อไป แต่กลับมาอยู่ในห้วงจัก
