หากเป็นฉินเฉาในยามปกติ เขาจะต้องรู้สึกเห็นใจเมื่อเห็นผู้หญิงร้องไห้เขาคงจะทนไม่ได้ จากนั้นก็ปล่อยตัวหานปิงไป แล้วปลอบประโลมเธอสักสองสามคำแต่เมื่อได้เห็นหานปิงร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ฉินเฉาในตอนนี้ไม่เพียงแค่ทนไม่ได้เท่านั้น แต่เขายังรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อยราวกับว่าเลือดในกายกำลังสูบฉีดอย่างรวดเร็วความรู้สึกนี้ทำให้เขารู้สึกดีมาก“บอกมาซะ ว่าวงแหวนของเซราฟมีไว้ใช้ทำอะไร?”ฉินเฉาเพิ่มพลังของเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไปยังนิ้วให้มากขึ้นอีกเล็กน้อย“อ๊าาา!”หานปิงร้องคร˹าครวญออกมา เธอแอ่นร่างกายขึ้นด้วยความทรมาน“คะ คุณลุง…คุณลุงจะรุนแรงเกินไปแล้ว หาน หานปิงเกือบจะตายเพราะคุณลุงอยู่แล้วนะ…..”ถึงแม้ว่าเธอจะเจ็บปวดมาก แต่ในฐานะปีศาจ เธอไม่สามารถบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้ได้ดังนั้นเธอจึงพูดแบบนั้นออกมาฉินเฉาขมวดคิ้วเล็กน้อย“เธอคงจะเจ็บปวดไม่พอสินะ”หลังจากนั้นเขาก็ใช้นิ้วเพิ่มขึ้นอีกนิ้ว“อ๊าาา!”หานปิงกัดฟันกรอด เหงื่อไหลไปทั่วร่างกายของเธอ แม้กระทั่งเส้นผมก็ยังเปียกชุ่ม“คะ คุณลุง… ส่ง ส่งมันเข้ามามากเกินไปแล้ว…… หาน หานปิงกำลังจะตายเพราะคุณลุงอยู่แล้ว….. ดะ ได้โปรด… ทำหานปิงเบา ๆหน่อย ตกลงมั้ย…..”“ปีศาจตัวน้อยช่างดื้อด้านจริง ๆ”ยิ่งถูกคำพูดของหานปิงหยอกล้อ จิตมารของฉินเฉาก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น“ยัยปีศาจโง่นั่นคิดว่าตัวเองฉลาดนักหรือไง?”หลัวเต๋ออุทานออกมา “เธอกำลังเล่นกับไฟอยู่ชัด ๆ”“จบแล้ว จบสิ้นแล้
