…คุณลุงจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ…..”ความรู้สึกเย็นวาบด้านล่างทำให้หานปิงตัวสั่นเทาอย่างอดไม่ได้ฝ่ายฉินเฉานั้นกำลังเพลิดเพลินไปกับภาพอันสวยงามถึงแม้ว่าปีศาจสาวตนนี้จะไม่ได้มีหน้าอกใหญ่ แต่สะโพกของเธอก็โค้งมนได้รูปเป็นอย่างดีส่วนเว้าส่วนโค้งที่สมบูรณ์แบบนี้ดูงดงามมากอีกทั้งยังดูอวบอัด ทำให้คนที่เห็นต้องน˺าลายสอและอยากจะกินเข้าไปสักคำเพี๊ยะ!ในมือของฉินเฉาถือแส้หนัง ที่เต็มไปด้วยพลังของเพลิงศักดิ์สิทธิ์เอาไว้แส้หนังของเขาฟาดไปยังบั้นท้ายอวบอัดของหานปิงมันได้ฝากร่องรอยสีแดงเอาไว้บนผิวกายที่ขาวนวลและอ่อนนุ่ม“อ๊า!”หานปิงเหงื่อไหลไปทั่วร่างกายนี่ไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดเท่านั้น แต่ยังมีความอับอาย และอับอายมาก“คะ คุณลุง…..”“รีบพูดออกมา!”ฉินเฉาฟาดแส้หนังไปยังบั้นท้ายของหานปิงอีกครั้งบั้นท้ายโค้งมนทั้งสองข้างมีรอยสีแดงสองรอยพันเข้าหากัน ช่างดูสะดุดตามากจริง ๆ“ฉะ ฉัน…..”หานปิงยังคงหลั่งน˺าตาออกมาเป็นสาย“ฉะ ฉันบอกไม่ได้จริง ๆ …..”“งั้นเหรอ?”ฉินเฉาเหวี่ยงแส้อีกครั้งคราวนี้แส้ตวัดไปยังหน้าอกของหานปิงเจ็บมันเจ็บมากหานปิงกรีดร้องและคร˹าครวญออกมาไม่หยุดเธอเป็นปีศาจสาวที่มักจะเป็นฝ่ายไปทรมานและลงโทษคนอื่นแต่ไม่คิดเลยว่าชั่วชีวิตนี้ เธอจะต้องเป็นฝ่ายถูกคนอื่นทรมานและลงโทษเป็นครั้งแรกบ้างน่าอนาถใจเหลือเกินหานปิงรู้สึกอยากตายขึ้นมาเสียแล้วร่องรอยสีแดงนี้ราวกับงูตัวเล็ก ๆ ที่เลื้อยอยู่บนหน้าอกของหานปิงหานปิงเจ็บปวด
