ือปกติอีกครั้งฉินเฉาเช็ดเลือดบนมุมปาก เขาหอบหายใจอย่างหนักเพื่อเอาอากาศเข้าไป“ในที่สุดก็จบลงสักที…..”หลัวเต๋อถอนหายใจออกมา“เจ้าหนุ่มฉิน คราวนี้จิตมารผละออกไปแค่เพียงชั่วคราวเท่านั้น ดูเหมือนว่าพลังของเจ้าจะก้าวกระโดดรวดเร็วเกินไปจนทำให้รากฐานไม่มั่นคง เจ้าจึงไม่สามารถควบคุมจิตมารของตัวเองได้ แต่จำเอาไว้ให้ดีเจ้าจะต้องลดความหยิ่งยโสและอารมณ์หุนหันพลันแล่นให้ได้ อย่าได้ปลุกจิตมารให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง”“ฉันเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน…..”ลมหายใจของฉินเฉากลับมามั่นคงอีกครั้ง เขาใช้พลังเทพโคจรไปทั่วร่างกาย ทำให้ค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลงได้ในที่สุด“ใครจะไปรู้ว่าจู่ ๆ เจ้านั่นจะโผล่ออกมาแบบนี้…..”เขาเกือบจะทำเรื่องแย่ ๆ ลงไปแล้วเขาไม่เคยคิดที่จะทำเรื่องแบบนี้กับหานปิงเลยแม้แต่น้อยแต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีอย่างแน่นอนเธอเกือบจะทำร้ายซูจีอยู่แล้วถ้าหากเขามีอะไรกับเธอ มันจะเกิดอะไรขึ้น?มันจะยุติธรรมกับซูจีงั้นเหรอ?ดังนั้นเรื่องนี้จะต้องไม่เกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด“คะ คุณลุง…..”เมื่อเห็นสายตาอันเย็นเยียบของฉินเฉาจ้องมองมายังเธอ หานปิงก็ตัวสั่นขึ้นมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้ถึงคราวนี้จะไม่ใช่สายตาที่แสดงความใคร่ แต่ว่ามันกลับดูน่ากลัวยิ่งกว่านั้นเพราะคราวนี้สายตาที่คุณลุงใช้จ้องมองเธอ มันคือสายตาของความอาฆาตจิตสังหารคละคลุ้งอย่างหนาแน่นคุณลุง คะ คิดที่จะฆ่าเธอเหรอ?
