ของลำแสงศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งมาก จึงทำให้ฟื้นฟูตัวเองได้อย่างต่อเนื่องแต่ดูท่าว่าพลังของการทำลายล้างจะรวดเร็วกว่านั้นเล็กน้อยเพราะขาและแขนของเขาได้หายไปอย่างละข้าง“ขะ ข้าโดนมนต์ของปีศาจ…..”อัครสาวกพูดออกมาด้วยความเจ็บปวด “มันเข้าไปยังอาณาจักรของพระเจ้าแล้ว…..”เขาเงยหน้าขึ้น ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนไปครั้งใหญ่ เมื่อได้เห็นชายที่อยู่บนแผ่นหลังของเทวทูตสาวสวย“ปีศาจ! ปีศาจนี่! เจ้า เจ้าถึงกับแบกปีศาจเชียวเหรอ? เจ้ากำลังทรยศต่อศักดิ์ศรีของเทวทูต!”“ท่านอัครสาวก คือว่าข้า…..”“ชั่วช้าเหลือเกิน ข้า ข้าจะต้องเป็นตัวแทนแห่งแสงสว่าง และลงโทษเจ้า……”อัครสาวกบ้าคลั่งไปแล้วเทวทูตสาวตนนี้ไม่ไร้ยางอายไปหน่อยเหรอ? ถึงกับแบกศัตรูของอาณาจักรขึ้นไปบนแผ่นหลังยิ่งไปกว่านั้น มือของศัตรูก็ยังจับหน้าอกของเธอให้เห็นอยู่ทนโท่!บัดซบ!สมควรตายยิ่งนัก!“พูดมากจริง ๆ”ฉินเฉายื่นมือข้างหนึ่งออกไป แล้วดีดนิ้วชิ้ง!ทันใดนั้นกระบี่สีขาวเล่มหนึ่งได้พุ่งตรงลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า และแทงทะลุลำคอของอัครสาวกกระบี่เล่มนั้นทะลุผ่านไปยังด้านหลัง และตรึงร่างของเขาเอาไว้กับก้อนเมฆอัครสาวกผู้นี้ฝืนทนมานานครึ่งค่อนวัน เขากำลังรอให้ใครสักคนมาช่วยเขาแต่ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่เขารออยู่จะไม่ใช่ความช่วยเหลือ แต่เป็นปีศาจตนนี้“ไม่นะ!”ถังถังกรีดร้องออกมา ดวงตาสีฟ้าคู่โตคลอไปด้วยหยาดน˺าตา“ไหนเจ้าสัญญากับข้าแล้วว่าจะไม่ฆ่าเทวทูต แ
