ต่ทำไม ทำไมเจ้าถึง…..”“ฉันบอกว่าตราบใดที่เทวทูตไม่มายั่วโมโหฉัน ฉันก็จะไม่เริ่มลงมือ”ฉินเฉายักไหล่ เขาต้องการทำลายเกียรติของเทวทูตตนนี้ไปทีละนิด ทำให้เธอลืมความจริงที่ว่าเธอเป็นเทวทูตใช่แล้ว สิ่งที่ฉินเฉาคิดจะทำ คือการทำให้เธอตกลงไปสู่ความเสื่อมถอย“แต่ว่าเขาแค่ต้องการที่จะรักษาแสงสว่างเท่านั้น….. เขาไม่ได้คิดที่จะลงมือกับเจ้า…..”“แล้วมันแตกต่างกันตรงไหน?”ฉินเฉากล่าวด้วยความภาคภูมิใจ “เธอคือคนของฉัน เป็นสาวใช้ของฉัน การที่มันแตะต้องเธอ ก็คือการแตะต้องฉันไปด้วย ยิ่งไปกว่านั้นอีกไม่นานร่างกายของมันก็จะต้องแหลกสลายไปเพราะหมัดของฉันก่อนหน้านี้อยู่ดี ฉันก็แค่ช่วยทำให้เร็วขึ้นเท่านั้น คิดดูสิว่าฉันเป็นคนที่ยอดเยี่ยมขนาดไหน?”“ปีศาจ! เจ้าเป็นปีศาจชัด ๆ!”“ฉันเป็นปีศาจเหรอ?”ฉินเฉาหัวเราะเยาะออกมา “แต่ในสายตาของฉัน พวกเธอมันยิ่งกว่าปีศาจเสียอีก”“จะ เจ้า!”“ให้เรียกฉันว่านายท่าน เธอลืมไปแล้วหรือไง?”ฉินเฉาใช้มือทั้งสองข้างลงโทษหน้าอกของถังถังทันที“อ๊า….. เจ็บนะ…..”ถังถังทนความรุนแรงจากฝ่ามือของฉินเฉาไม่ไหว จึงต้องร้องขอความเมตตา “นายท่าน ข้า ข้าผิดไปแล้ว…..”“รู้ว่าผิดก็ดี”ฉินเฉาพ่นลมหายใจออกมา “บินลงไปข้างล่างซะ แล้วเชื่อฟังคำสั่งของฉันให้ดี”“ค่ะ นายท่าน……”ในแววตาของถังถังไม่มีเกียรติยศและศักดิ์ศรีอย่างในอดีตหลงเหลืออยู่อีกต่อไปแล้วฉินเฉารู้ว่านี่คือสัญญาณที่บ่งบอกว่าเธอเริ่มที่จะละทิ้งตัวตนของตั
