วเองไปแต่เขาไม่รู้สึกกังวลใจแต่อย่างใด เพราะเมื่อเธอเข้าสู่โลกที่แท้จริงเมื่อไหร่ หลังจากที่ได้เห็นการกระทำของเหล่าสหาย ความคิดของเธอก็จะเปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์ฉินเฉาไม่รีบร้อน และคิดที่จะเล่นสนุกกับของเล่นชิ้นใหม่นี้ด้วยความอดทนเมื่อได้รับคำสั่งจากเขา ถังถังก็รีบโผบินไปอย่างต่อเนื่อง และในที่สุดก็บินลงมายังระเบียงของบ้านพักในเขตชานเมือง ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยจิงโตวที่ฉินเฉาได้ซื้อเอาไว้“กลับมาสักที!”หานปิงรีบออกมาต้อนรับเขาเป็นคนแรกด้วยความกระตือรือร้นจะไม่ให้กระตือรือร้นได้ยังไง? เธอถูกฉินเฉาใช้โซ่ล่ามเอาไว้ ทำให้หนีไปไหนไม่ได้หากแสร้งทำเป็นกระตือรือร้น บางทีฉินเฉาอาจจะมีความสุขแล้วปล่อยตัวเธอไปก็ได้“อืม ฉันจัดการเสร็จแล้ว ทีนี้ก็ยกเลิกการกักบริเวณให้หลี่นาได้สักที”ฉินเฉากล่าวออกมา“งั้นคุณลุงปล่อยตัวฉันไปด้วยได้มั้ย?”หานปิงเอ่ยถามอย่างมีความสุข“ยังไม่ใช่ตอนนี้”ฉินเฉากล่าวปฏิเสธเธออย่างเย็นชา“ฉันต้องจับตาดูเธอต่อไปสักระยะ เธอจะได้ไม่แอบใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรอีก”“ฮือออ คุณลุงอะ อย่าเล่นแบบนี้สิ”หานปิงเช็ดน˺าตาทันที “ฉันเองก็อยากจะออกไปเที่ยวเล่นเหมือนกันนะ”“นังปีศาจผู้ชั่วร้าย!”ทว่าเสียงอันเย็นชาได้ดังขึ้นมาทันทีหานปิงลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่ง จ้องมองไปยังเทวทูตสาวที่อยู่ใต้ร่างกายของฉินเฉา แล้วหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้“นี่เธอเป็นเชลยศึกหรือไง?”“นี่คือสาวใช้ของฉันเอง เธอชื่อว่าถังถัง”ฉินเฉากร
