ะโดดลงมาจากแผ่นหลังของถังถังที่จริงแล้วเขารู้สึกไม่คุ้นชินเท่าไหร่ เมื่อถูกผู้หญิงแบกขึ้นหลังแบบนี้แต่เหตุผลที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อที่จะเอาชนะเทวทูตอย่างเธอทำให้เธอรู้สึกอับอายขายหน้า จนกระทั่งลืมเลือนคำว่าเกียรติยศ“ฮิ ๆ เทวทูตตัวน้อย เธอมันน่าขายหน้าจริง ๆ”หานปิงเดินวนรอบตัวถังถัง “ดูสารรูปของเธอสิ เทวทูตระดับกลางแสนสวย นักรบที่น่าภาคภูมิใจของพระเจ้า ตอนนี้กลับตกต˹ากลายมาเป็นทาสของมนุษย์ซะได้ ฮิ ๆ ๆ ตลกจริง ๆ”“ไสหัวไปซะ นังปีศาจสารเลว!”ถังถังขมวดคิ้วเล็กน้อยกับถ้อยคำปราชดปราชันของหานปิงปีศาจที่สมควรตายตนนี้มาจากไหน?“ตอนนี้เจ้าก็เป็นนักโทษของมนุษย์เหมือนกันไม่ใช่หรือไง?”“ฮิ ๆ มันไม่เหมือนกันย่ะ ไม่ว่ายังไงฉันก็แปดเปื้อนไปแล้ว”หานปิงฉีกยิ้มออกมาอย่างมีความสุข “เมื่อก่อนฉันก็มีคุณธรรมเหมือนอย่างเธอนี่แหละ”“หยุดพูดจาไร้สาระสักที ปีศาจที่ไม่มีคุณธรรมและต˹าช้าอย่างเจ้าจะไปเข้าใจความภาคภูมิใจของเทวทูตอย่างพวกเราได้ยังไง?”“ฮิ ๆ โง่จริง ๆ”หานปิงยกมือขึ้นลูบใบหน้าอันงดงามของถังถัง“นังปีศาจ อย่าเอามือสกปรกของเจ้ามาแตะต้องตัวข้านะ!”ถังถังเลิกคิ้วขึ้น ฝ่ามือซ้ายปลดปล่อยลำแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมา แล้วยกขึ้นปัดมือของหานปิงขวับ!แต่หานปิงจับข้อมือของเธอเอาไว้แน่นกษัตริย์แห่งดินแดนนรกผู้มีพลังอยู่ในขั้นประกายแสง หากคิดที่จะกำราบเทวทูตระดับกลางสักตน มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นอะไร“เจ้าคือหนึ่งในเจ็ดกษัตริ
