อุโมงค์แห่งกาลเวลาปรากฏขึ้นตรงหน้าฉินเฉาอีกครั้งคราวก่อนเขาเดินทางข้ามเวลาไปพร้อมกับเป่าถงแต่ว่าคราวนี้เขาไม่ต้องเหงาอีกต่อไปแล้วเพราะเขาคว้าเจ้าเซราฟมาด้วย“ขะ ข้าจะฆ่าเจ้า…..”ในเวลานี้เซราฟที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสกำลังฟื้นฟูร่างกายอย่างช้าๆลำแสงศักดิ์สิทธิ์ลุกโชนขึ้นมาในดวงตาของเขา และพุ่งโจมตีใส่ฉินเฉาเข้าอย่างจัง“ไอ้เวรเอ๊ย แกกล้าลงมือที่นี่ตามใจชอบได้ยังไง!”ทันใดนั้นพระสูตรหัวใจเพชรบนร่างกายของฉินเฉาก็เปล่งแสงออกมา อรหันต์ร่างทองคำองค์เล็กปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา และหยุดลำแสงศักดิ์สิทธิ์ที่พุ่งตรงมาจากฝ่ายตรงข้ามเอาไว้การเดินทางข้ามเวลานั้นกินพลังไปอย่างมหาศาลเซราฟผู้นี้ช่างกล้าหาญเหลือเกินหากพลังไม่เสถียรภาพมากพอ หรืออุโมงค์แห่งกาลเวลาเกิดการบิดเบือนขึ้นมาล่ะก็ พวกเขาทั้งคู่จะต้องตกลงไปยังช่วงเวลาและสถานที่แห่งอื่น“ข้าจะฆ่าเจ้า ข้าจะฆ่าเจ้า!”เซราฟนั้นบ้าคลั่งไปเสียแล้ว“นี่แกโง่หรือไง?”ฉินเฉาเอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน “ตอนนี้แกยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ว่าแกกำลังถูกมิคาเอลหลอกใช้อยู่?”“ว่าไงนะ?”เซราฟไม่เข้าใจ “ข้าจะถูกคนโง่แบบนั้นหลอกใช้ได้ยังไง? ข้าเซราฟผู้นี้เป็นเทวทูตที่พระบิดาโปรดปรานที่สุด”“ฉันถึงได้พูดอยู่นี่ไงว่าแกมันโง่”ฉินเฉาเบ้ปาก “ฉันขอบอกแกเอาไว้ ตอนที่แกถูกพ่อของแกผนึกแล้วตื่นขึ้นมา มันก็ไม่ใช่เพราะว่ามิคาเอลพ่ายแพ้หรอกเหรอ? ถ้าหากแกย้อนกลับไปยังอดีตแล้วหยุดฉันเอาไว้ได้ ในวันที่
