ยของเซราฟที่ค่อย ๆ หายไป แล้วพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“ข้าคือผู้ที่พระเจ้าโปรดปราน ข้าจะตายได้ยังไง? ข้าเป็นอมตะ ข้าเป็นอมตะ!”เซราฟยังคงคำรามออกมาอย่างต่อเนื่อง“ความฝันของแกมันจบลงแล้ว”ฉินเฉาส่ายหัวและแล้วมือสังหารเทวทูตเซราฟที่อยู่ตรงหน้าเขา ก็ได้หายไปจากอุโมงค์แห่งกาลเวลาอย่างสมบูรณ์แต่วงแหวนสีทองที่อยู่บนศีรษะของเขากลับหลุดออกมาและล่องลอยอยู่ที่นี่มันมีไว้ใช้ทำอะไร?ฉินเฉายื่นมือออกไปคว้าวงแหวนนั้นเอาไว้ แล้วเก็บเข้าไปในแหวนมิติอย่างไม่รู้ตัวค่อยไปศึกษาทีหลังก็แล้วกันอุโมงค์แห่งกาลเวลาคงอยู่ต่อไปได้อีกไม่นานแล้วหากเขายังอยู่ในอุโมงค์แห่งกาลเวลา ร่างกายของเขาจะถูกดึงตัวออกไป และหายไปจากที่นี่ทันทีเปรี้ยง!เหนือวิหารเทพในอาณาจักรของพระเจ้า สายฟ้าขนาดมหึมาผ่าลงมายังวิหารเทพอย่างกะทันหันร่างของฉินเฉาตกลงมาจากสายฟ้าดังกล่าวนั้น“ในที่สุดก็กลับมาถึงยุคนี้สักที…..”ฉินเฉาสูดหายใจเข้าไปลึก ๆในช่วงเวลานี้ เขามีทั้งซูจีและซูเฟย…..ดังนั้นแม้กระทั่งอากาศ ฉินเฉาก็ยังรู้สึกว่ากลิ่นของมันช่างหอมหวานมากจริง ๆถึงแม้ว่าฉินเฉาจะจากไปนานหลายวัน แต่ที่จริงแล้วเวลากลับผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้นวิหารเทพแห่งนี้ยังคงพังทลาย และมีร่องรอยจากการต่อสู้ของเขาให้เห็นอยู่ฮาร์ปมรณะก็ยังคงตั้งตระหง่านอยู่อีกด้าน และส่งกลิ่นอายอันลึกลับของกาลเวลาออกมาของสิ่งนี้จะปล่อยให้คงอยู่ต่อไปไม่ได้ถ้าหากเก็บเอาไว้ในแหวนมิติข
