วลาในอดีตอุโมงค์แห่งกาลเวลาได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งในเวลานี้ฉินเฉาก้มหน้ามองตัวเองในอดีตอย่างไม่รู้ตัวและตัวเขาในอดีตก็กำลังจ้องมองท้องฟ้าที่ว่างเปล่าอยู่เช่นกันสิ่งที่เขาควรทำ เขาได้ทำมันไปหมดแล้วฉินเฉาพูดกับตัวเองในอดีตอยู่ภายในใจส่วนที่เหลือมันขึ้นอยู่กับนายแล้วนะจากนั้นสายตาของเขาก็จ้องมองไปยังหยางฉานฉานที่อยู่ข้าง ๆกันโอ้ นี่คือวาสนาไม่ใช่คราวเคราะห์ แต่ถ้าเป็นคราวเคราะห์ก็หนีไปไม่พ้นปล่อยให้ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปตามประวัติศาสตร์อีกครั้ง“เป่าถง พวกเราเดินทางข้ามเวลากลับไปกันเถอะ”
